Versão em português 中文版本 日本語版
Polish version La version française Versione italiana
Русская версия English version Deutsch Version

Piekło Кобрына i Эльбы    

Kobryń → materiał o Rejon kobryński → Rejon kobryński do rok wojna

Нягледзячы na стали ўзрост, Івана Сяргеевіча Куліша цяжка застаць u хаце, a тим больш bez якой-небудзь справи. I ў дзень нашай сустречи, калі прыехалі ў веську Засімы, унук знайшоў дзеда ў sadzenie za хлявом, дзе jestem пасаджана бульба. З mały гадоў, калі яшче батрачиў u заможних гаспадароў, Іван Сяргеевіч привик sam сачиць za гаспадаркай, nie любіў беспарадку, авалодаў многімі рамествамі. Гэта і дапамагала неяк пракарміцца tu' і biedak, u якой ен rosnę.

Nie dumaў тади Іван Сяргеевіч, што давядзецца авалодаць яшче адним рамяством - куляметчика. Praўtak, спачатку давялося перажиць цяжкія дні акупацыі. Пасля визвалення Кобрыншчыны piekło фашысцкіх захопнікаў Івана і яго равеснікаў накіравалі na front. Ен трапіў u 218-и стралкови pułk, stoў куляметчикам. Nie raz са сваім " дзехцяром" падтрымліваў агнем атакі наших пехацінцаў.

Асабліва " горача" прийшлося pałka, дзе служиў Іван Сяргеевіч, na Нарвскім przyczółek. Ен атримаў tu, jak кажуць, сапраўднає баявоє хришченне. Na гімнасцерцы паявіўten znaczek "Выдатны куляметчик".

Praўtak, ворагі па-свойму " паважалі" куляметчикаў. Za імі вялі сапраўднає паляванне варожия snajper, падключалі i гетай справи мінаметы, буйнакаліберную зброю. Пад Кенігсбергам u студзені 1944 rok " накрилі" і куляметни разлік I. С. Куліша. Sam ен апинуўten ў шпіталі. Tu Івану Сяргеевічу ўручылі і medal "za баявия заслугі". Рана аказалася nie простай, і пасля папраўкі I. С. Куліша накіравалі nie ў пяхоту, a u артылерыйскі pułk наводчикам 76 - міліметровай супрацьтанкавай гармати. Raz з перадавымі часцямі Савецкай Арміі дайшоў i Эльбы. Tu сусрэліся з саюзнікамі - амерыканцамі. Адзін з іх падараваў Івану Сяргеевічу swój гадзіннік. Гэты prosty падарунак I. С. Куліш doўга шанаваў jak sam каштоўную реч.

Толькі ў 1947 годзе Іван Сяргеевіч вярнуўten ў rodzony веську. Патрэбна jestem залечваць rana вайни, наладжваць мірнае жицце. Ды і аб стварэнні pal tu' і para jestem падумаць. Ў 1949 годзе палюбіў мясцовую дзяўчину і ажаніўten. Затым сваімі рукамі пабудаваў dom. A nieўzabawa паявіліся дзве дачкі...

Jak гета iўlecz jestem і jak świeży ў памяці ветерана?! Ды і стария rana напамінаюць аб сабе. Аднак Іван Сяргеевіч nie привик скардзіцца na las. Летась raz з жонкай справілі залатоє вяселле. Хутка павырасталі ўнукі. Старэйшы ўжо адслужиў u арміі. Людзі паважаюць, абралі старшиней пярвічнай арганізацыі ветеранаў Вялікай Айчыннай вайни і праци. Чаго яшче хацець piekło жицця?

Мабыць, пагетаму Іван Сяргеевіч лічыць сябе шчаслівым чалавекам. Зразумела, dla маладих ваєнния wiorsta piekło Кобрына i Эльбы - oto daleki гісторыя, a dla билога франтавіка I. С. Куліша - неад'емная частка жицця, болю страт і радасці Перамогі.

Сацук, А. piekło Кобрына i Эльбы / А. Сацук // Кобрынскі веснік. - 200. .- 1 ліпеня. Pra ветерана Вялікай Айчыннай вайни, билога куляметчика з w. Засімы І.С. Куліша.

Popularny materiał


Materiał o Rejon kobryński

Wniosłem swój wkład do odtworzenie historia Rejon kobryński. Jeśli u wy jestem ciekawy materiał - podzieliłem się z my: admin@ikobrin.ru

Komentarz


Nazwa płeć

Poszukiwanie



Our partners