Versão em português 中文版本 日本語版
Polish version La version française Versione italiana
Русская версия English version Deutsch Version

W poszukiwaniu utracony czas   

Kobryń → materiał o Rejon kobryński → Rejon kobryński do rok wojna

Chłopaczek na zdjęcie - mój stryj po mama. Taki on jestem latem 1942-го, za dwa z połowa rok do tego, jak złożyłem głowa pod Кенигсбергом.

Myśl przebywałem w Kaliningrad kraj przezwyciężam ja dawno. I kiedy wypadek nadarzyłem, wszystek krótki pobyt autor niepokoję cel ustaliłem, który z tamtejszy(nie fakt, że otaczający) wieś noszę w 1945 rok znaczę się w frontowy zawiadomienie nazwa Бергау. Przewodnik przyjmujący strona przekonuję, że ten zadanie nie dwa wolny dzień : miasto straszny, nawołuję się z Brześć los, w całości zmieniłem toponomastyka. Dostawszy się kraj-zwyciężczyni w jakości ciężki trofeum, Кенигсберг poddałem się pełny rusyfikacja. Tu nie zachowałem się niemiecki ludność, pozostałość który zobowiązałem porzuciłem terytorium wschodni Prusy. Coś podobny, ze znany poprawka na podziałka i sytuacja, zrobiłem w nasz miasto w 1939-м - експропріїрованний u Polska, Brześć " oczyściłem" od Polak i inny niepożądany element. Zresztą, więcej analogia wywołuję u ja inny paralela - z Брест-Литовском czas budownictwo twierdza. Wtedy przy nietknięty ludność u my nie stanąłem materialny wcielenie były miasto. Z zachowałem że architekt (przy wszystek rujnacja) Кенигсберга wycofałem były dusza czy, innymi słowami, wielowiekowy социокультурноє treść.

Na mój powodzenie, wśród wiele byłem w kiosk karta znalazłem się taki, gdzie obok czynny nazwa zaludniony punkt wskazuję się stary. Suchy dla nasz ucho w ujadający niejasność niemiecki nazwa okazałem się przepisany na łączka, Озерки, wesoły, słoneczny, Жаворонково...

Бергау - teraz kwiatowy - leżę w piętnaście kilometr od granica rozrósłem się miasta...

Właściciel pierwszy że " жігуленка" chętnie podjąłem się таксануть - z dochód w kraj, delikatnie mówiąc, niezbyt. Ja mało spodziewam się odszukałem jakikolwiek ślad i pożądliwy wpatruję się przez samochodowy okno do relief i migałem w pole stale stanowisko ogniowy. Gdzie jestem ten atak?.

Kwiatowy pojawiłem się malutki, do dziesiątek dom, wieś, prawie chutor. Odwołałem się do zgraja nastolatek - odpowiedź nie uradowałem: nic już nie pozostałem. Potem jeden zreflektowałem się : "czy wy nasz trzeba"? Tylko przez ciągły pauza ja сообразіл, że z podobny do ja tropiciel do one teraz jeżdżę prawie wyjątkowo ze niemiecki strony.

...Obelisk stoję na wjazd do wieś, otoczony płyta z wychłostany nazwisko. Prosty, jak niemało gdzie, kompozycja - nie do badanie jestem, - lecz przypilnowany i pobielony. Skromny wianek i standardowy, sto raz читанная napis: "wieczny pamięć bohater, poległy za zaszczyt i niezależność ojczyzna w duży ojczysty wojna 1941-1945 rok". Lecz dlaczego tak mącę się serce?

Trzynaście płyta w przybliżeniu po sześćdziesiąt nazwisko - gorący jestem bój. Ślizgam się za spis oko, przepuszczając starszy i młodszy dowódca i wczytując się do szeregowiec. "...Гурин Е.Е., Гринцевич В.В., Гринцевич А.И.". - jestem! ".Горевой Л.А".

Do tego dnia nie mogę uwierzyłem, że tak bywam: zdaję się, prościej ziarnko piasku znalazłem u pustynia, igła w stóg. W żaden sposób nie zgaduję do data - i raptem za liczony dzień przed 9 maj(nie dzisiejszy - ubiegłoroczny) po 59 rok... Ten mistyka, bóg, opatrzność, wołam jak chcę, lecz bez pomoc stamtąd nie obszedłem się.

Potem... postałem, co że jestem potem? Klnę sam, że zapomniałem pośpiesznie " mydelniczka"(tylko wracałem z Taszkent, dosłownie przeskoczyłem z samolot do autobus), zreflektowałem się raptem stebnuję na listek nazwisko, lecz zostawiłem bezsensowny zajmowanie, siadłem...

Czekałem na droga kierowca, rozumiejąc mój stan, palę u maszyna i delikatnie milczę. W przybliżeniu za godzinę my tak samo bez słowo ruszyłem do wsteczny droga...

Na początek wojna on jestem czternaście - zwyczajny кобрінський chłopaczek. On dużo że nie znam, ta i gdzie jestem arystokracja, jeśli nawet wyszkolony przeżyty człowiek nie mogę rozebrałem, że stałem się w wrzesień 39-го i że oznaczam dla ich stały ustrój, dla ulica, miasto, cały kraj sprzeczny przyjście pierwszy rada. Starszy, ukrywając od młodszy swój wątpliwość, старалісь подстроїться pod nowy władza, jak подстраївалісь przed ten pod car, Polak czy pierwszy Niemiec.

Chłopaczek i dziewczynka, czyj życie nie rozciąłem na kawałki siekiera rozwinąłem się represja, przyjąłem nowy władza lepiej ojciec. Sportowy sekcja, spacer w park pod walc i marsz wojskowy orkiestra, atrybutyka nowy organizacja, najaktywniejszy pozaszkolny życie, taniec i wieczór - wszystek ten wywołuję pozytywny emocja i nie mogę nie przyciągam. Tak, jestem areszt i вивози - ależ wywożę "wróg naród", i odbywam się ten nie z ich, wlałem się do radziecki młodzież, bliski...

Леня Горевой chodzę do zmieniłem mowa wykładanie, teraz radziecki ogólnokształcący szkoła i żyła w atmosfera obszyłem dla jednolatek doprowadzony. Kobryń nie jestem przygraniczny miasto, w on nawet nie planuję się masowy, jak w Brześć, zamiana ludność - tylko wywożenie " wróg", przeszkadzam nowy życie.

Nie my dziś sądzę, dobrze czy źle, że obroniony ojciec dziecko nie zbyt dotknąłem zakwaterowany w miasto lęk. Widząc, jak pustoszeję po nocny wizyta dom całkiem cnotliwy sąsiad, człowiek gorączkowy grzebię się w sam i znajduję powód, po który wywozowy los mogę nie minąłem i one. Na noc u wezgłowie kładę tobołek z pokarm i bielizna, w sień stawiam zebrany waliza. Ciężko przypuściłem, żeby w ten sytuacja jestem ktokolwiek, czułem sam spokojnie. Przecież oprócz właściwy ludzki natura wątpliwość jestem jeszcze donos, na mocy który organ wykonuję i wykonuję z nadwyżką spuściłem się on rozdzielnik. Z grzech i grzeszek nowy władza sam ciężki widuję się w obudzony w ludność niski instynkt, zachęta donosicielstwo. I człowiek stebnuję...

Nie znam, jak odwróciłem się by w świadomość nastolatek zmieniłem się rzeczywistość, mam one okruszyna informacja, na korzyść chowałem się domowy. Dziad Лени Михась Горевой, wszystek życie pracowałem na ziemia i widziałem w ona jedyny wartość(opowiadam, córka zdarzam się długo czekam zeszyt czy płócienny pantofel : zarobiony ojciec do kopiejka wkładam do nabycie nowy, jak wtedy mówię, " trupiarnia" ziemia, mawiając, że po złodziej zostaję tylko ściana, pożar zabieram wszystek, a ziemia nie zaginąłem), umarłem prawie od razu po przyjście rada. Gwałtownie wystąpiłem na zebranie po uspołecznienie ziemia na ich garncarz(później proletariacki) ulica, a po zrozumiałem, co ten słowo dla on odwróciłem się, czy odczułem nawisły nad gospodarstwo sytuacja bez wyjścia - przyszedłszy do domu, zachorowałem i już nie wspiąłem się. Można przypuściłem, tylko toż rodzina i nie wywiozłem. Mowa o Ленином dziad po matczyny linia, a mogę zagrzmiałem i imię ojcowski. Ten z Białorus-chłop, w odróżnieniu od miejski teść nie sknera, jestem бульба na stół - i dobra, cudzy pod katusze nie wziąłem i od polityka na uboczu. A 22 czerwiec 1941-го przeszedłem słuch, że na stacja pozostałem nieodprawiony papier нквд - wiele кобрінци tam szarpnąłem i ciemność ciekawy przeczytałem. I Lenin ojciec Ołeksandr Терентьевич Горевой pobiegłem, niby siła który pociągnąłem. Wiatr ganiam po stacja list распотрошенних łącznik. Już nie poznałem teraz, przekazałem Горевому kto czy sam po niewiarogodny zbieg ujawniłem - donos na on sam, napisany liczyłem do domu krewny..

Pod Niemiec żyję długi trzy rok, do który bobas stanąłem chłopaczek, a chłopaczek - junak. W który zapomniałem się przegięcie rada, natomiast ucisk okupacja jestem przed oko dziennie. Ołeksandr Терентьевич (dalej w tekst - mój dziad) mam związek z partyzant, pomagam stary prześcieradło na opatrunkowy materiał i medykament. W dom Горевых, gdzie żywię się dwa przysłany na nocleg żołnierz Wermacht(nie od one czy furażerka na chłopięcy głowa?), przychodzę młody chłopiec z las - jestem wypadek, kiedy przedstawiony jak rodzina partyzant i niewłaściwie wróciłem Lokator-Niemiec razem siaduję za bimber, a babcia podaję na stół, umierając od lęk... Po wojna dziad zasługa nie atutuję, ulga nie proszę - sumienny chłop, on nie ze ideowy względów partyzant pomagam i nie z obawa, że dom spaliłem, - z kondolencja, nie przepadam że w błoto...

Przed sam zwolnienie w lipiec 1944-го Kobryń okrutnie bombarduję наши, przeprowadzając арт- i lotniczyprzygotowanie. Babcia na siódmy miesiąc ciąża odjeżdżam, jak wszystek miasto, do wieś zrezygnowałem, chowam się do kanonada w wykopany w miasto " схроне". Zwłaszcza straszny jestem bombardowanie do ostatni dzień przed szturm. Matka dziad, zmieszawszy się, pobiegłem nie do " схрон", a dalej za miasto do zarośla leszczyna, mianowałem się okolica " łączka", - a bombarduję akurat strefa Мухавца, na drugi brzeg który rozmieszczam się niemiecki wojskowy miasteczko. Bomba rwę się w jakiś dziesiątek metr od chowałem się, i letni kobieta, złapawszy się za serce, upadłem bez uczucie, udusiłem się, jak mówię, powietrze.

Tamtego dnia, pochowawszy matka, dziad załadowałem rodzina na furmanka i posunąłem do wieś Острово. Okazałem się, z ogień i do płomień : miasto więcej nie bombarduję, natomiast przez wieś coraz pośpieszam na zachód власовци. Starszy dziecko - 1 7-летнего Леню i 19-roczny Валю - założyłem za lamus drwa...

Po zwolnienie ogłosiłem mobilizacja. Леня jeszcze nie dosięgłem wzywający wiek i mogę spokojnie przeczekałem burza dom. Jego 1926-й rok urodzenie okazałem się górny listwa w ten straszny wojna, ten chłopiec walczę nie wszystek - Arkadiusz Moisiej Бляхер opowiadam, jak do jego pułk do Berlin niektóry młody poborowy przybywam już po ogłoszenie kapitulacja. Nie wiadomo, jak złożyłem się by dalej, lecz wczesny jesień 1944-го Леня nie powinien jestem idę do wojskowy komenda uzupełnień. Jednak poszedłem: biorę chłopiec z ulica, a Niemiec drałuję, i na wojna trzeba jestem zdążyłem.

Już umundurowany, on zaskoczyłem do domu wesoły i beztroski - objąłem mama, pocałowałem siostrzyczka i pobiegłem. Dziad brawo krzyknąłem syn śladem książkowy: "patrzę, żeby pierś w krzyż czy głowa w krzak"! - ten babcia nie mogę przebaczyłem on do ostatni dzień. Леня z uśmiechem odwróciłem się i pomachałem ręka. Taki on popamiętałem.

On ненадолго skierowałem do учебку w Козельск - ani Леня, ani otrzymywałem on list domowy nie mogę znam, że cztery rok przedtem stamtąd, z Козельского biwak, wysłałem do stanąłem grób katyński las tysiąc braniec polski oficer, w ten liczba wywieziony z Kobryń.

Młodociany żołnierz z entuzjazm piszę, jak one szybko odprawiłem na front. Mój mama, młodszy Ленина siostra, opowiadam, że list ten jestem przeszyty duch głęboki patriotyzm i pełny przeszywałem prasa клішированних fraza.

Ton list z czołowy nie zmieniłem się, tylko stanąłem więcej troskliwy i увещевательним, niby ten nie on, a rodzony każdy godzina ryzykuję sam. Zapytuję u siostrzyczka, nie przeszkadzam czy czynię lekcja urodziłem się braciszek, a ojciec uspokajam, że wszystek dobrze, że w godziny wytchnienie "sypiam na niemiecki pierzyna". On jestem nieskończenie dobry - отлічительноє on od dziecka jakość - chłopaczek.

Stary трішинци opowiadam, że w Brześć, jak i we wszystek zwolniony rejon, do czynny armia подгребалі wszystek. Młody idę wesoło, pomieszkałem - z westchnienie, nie z pogłosek wiedząc o biwakowy predylekcja znów kociłem z wschodu kraj. Uniknąłem front wdaję się niewiele, urządziłem się na kolej czy inny praca, dawałem pancerz. Тришинских bez każdy przygotowanie rzuciłem pod Warszawa. Praktycznie nikt z one dom nie doczekałem się, i tylko wróciłem inwalida Mykoła Кушнерук opowiedziałem o maszynka do mięsa, który tam czekam...

W 1944-м do Горевым często zachodzę Chłopaczek-Rosjanin, przysłany w Kobryń na przyśpieszony oficerski kurs, - pierwej do starszy z córka, a potem prosto w rodzina. Opowiadam o sam, o ojciec, o ten, jak pomagam w domu doję krowa, narzucając na głowa chusta - owak nie podpuszczam. W dzień wypuszczanie przed wysyłka na front świeżo upieczony lejtnant całą noc szumię po miasto, bębnię do okno i zapytuję wódka. Gen przyszedłem jak zawsze schludny, pożegnałem spokrewniono i obiecuję piszę. Lecz list nie jestem...

Mieszkaniec Kobryń po nazwisko Панчук(ja nie potrafiłem on poszukiwałem, ile nie nie питался: mogę, z nazwisko babcia naplątałem), z który Леня Горевой walczę w jeden pluton 248-го gwardia strzelecki pułk, po zwrócieniu opowiedziałem Lenin ojciec okoliczność zagłada syn. Sam on jestem w ten bój ranny w nogę. Леня zaskoczyłem do pobliski łom, wyniosłem on poduszka - i upadłem z spruty brzuch.

Панчук wspominam, że do ostatni dzień Леня nie nosiłem zwykły, zdaję się, dźwięk zerwanie pocisk, niby coś przeczuwam. Spaliłem w niemiecki dom - nakrywam, żeby nie słyszę, głowa poduszka. A do domu przedłużam piszę zapalony, patriotyczny list. "Зиночка, ty, na pewno, ciężko teraz uczę się?. Nic, szybko spotkałem się, tylko dobiłem fszystowski гадіну, zniszczyłem wróg w jego barłóg, postawiłem sztandar nad reichstag.".

W jeden z noc babcia przyśniłem się sen: do dom wszedłem Леня, z głowa który do sam podłoga zwisam czarny szalik. Obudziwszy się, ona powiedziałem: "coś stałem się... Леня ranny". Wymówiłem więcej straszny matka nie mogę. Przez dzień przyszedłem похоронка. "Wasz syn гв. czerwonoarmista Горевой Leonid Ołeksandr w bój za socjalistyczny ojczyzna, wierny wojskowy przysięga, przejawiwszy heroizm i męstwo, zabity 5 luty 1945 rok. Pochowany z oddanie wojskowy honor we wschodni Prusy, д. Бергау Кенигсбергского уєзда".

Otrzymuję medal "za odwaga"(pośmiertny) babcia do wojskowy komenda uzupełnień nie poszedłem. Ile nie nie perswaduję, odpowiadam: "jestem syn, po co ja medal"? Słuchając Панчука, nie mogę schowałem жегший oko wyrzut: dlaczego żywy, dlaczego drugi cały, a jej Лени jestem...

Epigraf przyjęto wynoszę przed tekst, lecz z krótki wiersz Leonid Филатова nie wyrwałem strofa. Jego "ballada o ostatni bohater" - posłowie.

...A комол zachowuję koszula, jak надежли...
A wojna już nie idę który gol...
I ostatni na żerdź jestem naleciałość
I postawiony na czyjś miasto.
Ten tak nieprawdopodobnie i okrutnie
Że kosztuję nie zasmucony, a zdziwiony
Jak nad дудочкой lichy skomoroch
O który dowiaduję się, że on stracony.
A gospodarz jestem taki wesoły mały
A gospodarz - wy, na pewno, nie przychodzę do głowy -
Na dworzec tak śmiesznie pożegnałem się z mama
Że zginąłem po prostu nie mogę....

Сарычев, В. w poszukiwaniu utracony czas / В. Сарычев // wieczorowy Brześć. - 2005. - 6 maj. O кобрінчаніне Л. Горевом, poległy do rok duży ojczysty wojna pod Кенигсбергом.

Popularny materiał


Materiał o Rejon kobryński

Wniosłem swój wkład do odtworzenie historia Rejon kobryński. Jeśli u wy jestem ciekawy materiał - podzieliłem się z my: admin@ikobrin.ru

Komentarz


Nazwa płeć

Poszukiwanie



Our partners