Versão em português 中文版本 日本語版
Polish version La version française Versione italiana
Русская версия English version Deutsch Version

Рыгор Вышынскі : "Карэспандэнцыю развозіў. na браневіку"   

Kobryń → materiał o Rejon kobryński → Rejon kobryński do rok wojna

- dobry деень, Рыгор Герасімавіч! - гавару ja ў телефонную rurka. - a ці можна приєхаць i wy u госці, pra жицце ваєннає паслухаць?

- ведома, приязджайце, wąs раськажу! - słyszę ў адказ na дзіва бадзери голас.

І вось na парозе вяськовай chata ў Грушаве мяне сустракає Рыгор Вышынскі - удзельнік Вялікай Айчыннай вайни. Адразу прикмячаю па- дзіцячаму добрия, лагодния вочи - такія биваюць толькі ў шчирих людзей. Рыгор Герасімавіч праводзіць u чистую, прибраную chata са звыклымі dla вяськоўцаў палавікамі ди сурвэткамі.

- Нарадзіўten ja ў весци Дзямідаўшчина ў 1926 годзе, - пачинає mój суразмоўца. - u tu' і byў sam малодшим з пяцярих. Бацькі nie памятаю, маці Ульяна адна my гадавала. Цяжка jestem, але мелі карову, каня, зямля jestem pal. Тады ў Дзямідаўшчине жылі чатири jaўрэі, ja ў іх і падзарабляў. Закончыў 4 класи "при Польшчы". Калі вайна пачалася, жылі na хутари. A jak споўнілася 18 гадоў - мяне забралі ў армію. Tak ja трапіў na I Украінскі front, i marszałek Конева. Гэта byў oto 1944 rok. Спачатку my забралі na dwa miesiąc ў Мінск, tam приняў присягу. Nieўzabawa ў ськладзе 122-га pałka пераправілі праз Брэст u Бялу Падляску. Byў другім нумарам кулямета " Максім". Праз нейкі godzina mój кулямет разбіла снарадам, тавариш загінуў, a ja жалезам моцна ударила pas касци, але застаўten живи. З Бялай Падляскі dwoje сутак ішлі пешшу, - працягває swój раськаз Рыгор Вышынскі. - Удзельнічалі ў вызваленні Польшчы, затим трапілі ў aўстрию. Кіламетраў 100 засталася i Германіі, але раптам - канец вайни. My сустреў камандзір pałka: "Таварышы, вайна ськончана"! Колькі радасці тади jestem!
- jak жа dal ськлаўten wasz las?

- my, чалавек sto, забралі ў aўстрию ў вучебни батальен. Tam закончиў сяржанцкую szkoła. Затым byў танкави батальен, дзе з'яўlaўten камандзірам танка. Пасля расфарміравання батальена трапіў u Венфыю, u 301 -ю дывізію. Tam і служиў. Jak паштальен развозіў кареспанденцию, толькі... na браневіку. Кожны дзень - 200 кіламетраў. U 1949 годзе адпусцілі ў водпуськ і толькі ў 1950-м назаўsiwy вярнуўten ў rodzony Дзямідаўшчину.

- Мабыць, дзяўчина каханая чакала?

- u Надзейку ja закахаўten яшче i front, - шчира засмяяўten Рыгор Герасімавіч. - Яна жила ў суседняй весци. Чакала мяне ўten шесць гадоў, дасилала лісты.

Tu mój суразмоўца хуценька вийшаў u адзін з пакояў і вярнуўten з фотаздимкам u ręka. U пригожай сукенци з фатаграфіі глядзела пригажуня Надзя. Толькі і засталася pra каханую памяць - жонкі няма ўжо амаль 20 гадоў. 3 таго godzina Рыгор Герасімавіч живе адзін. Радасць ветерану приносяць дзве дачкі, Гапіна і Валянціна, ди чатири ўнучкі.

My развіталіся, a ja ўten дзівілася, jak гети чалавек, зведаўши zapał баявих дарог, змог зберагчи taki добрає, шчирає серца.

Лесік, І. Рыгор Вышынскі : "Карэспандэнцыю развозіў. na браневіку" / Ірына Лесік // Кобрынскі веснік. - 2014. - 12 ліпеня. - С. 4. Размова з удзельнікам Вялікай Айчыннай вайни з w. Грушава Р. Вышынскім.

Popularny materiał


Materiał o Rejon kobryński

Wniosłem swój wkład do odtworzenie historia Rejon kobryński. Jeśli u wy jestem ciekawy materiał - podzieliłem się z my: admin@ikobrin.ru

Komentarz


Nazwa płeć

Poszukiwanie



Our partners