Versão em português 中文版本 日本語版
Polish version La version française Versione italiana
Русская версия English version Deutsch Version

Крок za крокам - pas мінным полі   

Kobryń → materiał o Rejon kobryński → Rejon kobryński do rok wojna

Saper, jak вядома, памиляєцца ў жыцці толькі адзін raz. Гэтая ісціна stanąłem галоўним правілам dla Мацвея Пятручыка, ветерана вайни, жихара вескі Наваселкі. Nie raz, jak успамінае ветеран, жицце вісела літаральна na валаську, a калі биць больш дакладним, na тонкім дроціку міннага детанатара.

Вайна dla Мацвея Пятручыка пачалася ў 1944 годзе, калі ен з Брэсцкага перасильнага punkt byў адпраўлени ў Прыбалтыку ў ськладзе 21-й моташтурмавой інжынерна- сапернай бригади.

Вайна пакінула пасля сябе kawał "падарункаў", - раськазває Мацвей jaўціх'евіч. - Па-першае, pas прыбалтыйскіх лясах u вялікай колькасці бадзяліся розния banda, u тим ліку dobro ўзброєния. A па-другоє - пасля Niemiecў засталося kawał боєприпасаў.

Jak успамінае ветеран, мін даводзілася здимаць і абясшкоджваць вялікае мноства. Супрацьтанкавыя, супрацьпяхотния, націскнога і нацяжнога дзеяння, tak звания " расцяжкі" - wąs гета сустракалася вельмі częsty. Адступаючыя фашисти мініравалі практична ўten - piekło aўтамабільных дарог i mały лясних сцежак... І skórny міна ўjaўляла небяспеку.

Адна справа - знайсці міну, і зусім іншая - яє абясшкодзіць, - раськазває били saper. - Гэта потим, калі ў my з' явіліся мінашукальнікі, працес пайшоў лягчей, a ўявіце сабе, што адчуває чалавек, u якога з усіх пристасаванняў адзін толькі шчуп - doўгі завострани дрот з ручкай.

Самымі страшнымі, jak успамінае ветеран, былі вибуховия прилади нацяжнога дзеяння. Тонкі, ледзь бачни дроцік mogę цягнуцца na некалькі metrў, сплятацца ў своеасаблівую павуціну. A асколкі пасля вибуху разляталіся na вялікую адлегласць.

Нямала яго сяброў засталося ў прыбалтыйскіх лясах. Jak адзначиў Мацвей jaўціх'евіч, bywam, толькі здзіўlaўten вынаходлівасці і хітрасці ворага. Даводзілася здимаць целия камбінацыі - калі пад супрацьтанкавай мінай знаходзілі яшче адну, a to і дзве супрацьпяхотних, якія ўзрываліся пасля спроби зняць першую. Tak, крок za крокам pas мінных палях і праходзіла służba. Tam, u Прыбалтыцы, Мацвей Пятручык і сустреў Перамогу.

Аднак dla яго вайна na гетим nie закончилася. Ен виконваў небяспечни абавязак saper і na вайне з Японіяй. Фарсіраваў Amur, a капітуляцыю японськай арміі сустреў u Харбіне. І толькі ў 1946 годзе нарешце вярнуўten дамоў, u rodzony веську Наваселкі, дзе і пражиў wąs жицце.

Las byў шчодри i ветерана - сення ў яго ўжо 5 унукаў і 8 praўнукаў, якія дараць Мацвею jaўціх'евічу лепшия імгненні ў жыцці.

Бялоў, Дз. Крок za крокам - pas мінным полі / Дзмітрый Бялоў // Кобрынскі веснік. - 2010. - 8 maj. - С. 3. Мацвей jaўціх'евіч Пятручык з Наваселак, ветеран Вялікай Айчыннай, прайшоў вайну ў ськладзе моташтурмавой інжынерна- сапернай бригади.

Popularny materiał


Materiał o Rejon kobryński

Wniosłem swój wkład do odtworzenie historia Rejon kobryński. Jeśli u wy jestem ciekawy materiał - podzieliłem się z my: admin@ikobrin.ru

Komentarz


Nazwa płeć

Poszukiwanie



Our partners