Versão em português 中文版本 日本語版
Polish version La version française Versione italiana
Русская версия English version Deutsch Version

Żołnierz zwycięstwo    

Kobryń → materiał o Rejon kobryński → Rejon kobryński do rok wojna

Zdaję się, o wojna napisany już cały tom. Wiersz, proza, publicystyka, memuar... Tyle wszystek opowiedziano, zdjęto, zapisano. Lecz my szukam nowy strona, żeby nic o wydarzenie 70-roczny przedawnienie nie zszedłem u niebyt. Dziś, kiedy świadek wojna pozostałem tak mało, że rachunek one idę już na jednostka, zwłaszcza ważnie, żeby ich wspomnienie pozostałem dla potomek.

Znajomość

15 kwiecień 2015 rok Степан Mykoła Тимошук odznaczyłem swój 89-й dzień urodzenie. Na wygląd mocny jeszcze stary i za charakter okazałem się rześki i optymistyczny. Uśmiecham się, nawet dowcipkuję. Sam jeszcze sprawiam się z bytowy sprawa: domek swój zawieram w tryb, i obiad sam przygotowałem, i posprzątałem za sam sam. Niedawno owdowiałem, tak że zdarzam się sprawiam się jeden. Jestem córka, zięć, bratowa, wnuk i prawnuk. One pomagam po dom i na podwórzu. Lecz Степан Mykoła стараєтся nie obciążam one swój sprawa.

W wolny czas, założywszy okular, Степан Mykoła czytam. I ten nie tylko gazeta "druh emeryt", ale i poważny literatura, wśród który przeważam historyczny utwór i księga o wojna. I księga "od Wołga do Эльбы i Praga", opowiadam o wydarzenie, odbywałem się równolegle z ten, w który biorę udział weteran, pomagam podczas występ przed uczeń, gdzie on zapraszam dosyć często, przekazałem jednolity obraz wojna, o który nie wolno zapominam.

Początek wojna. Okupacja

Niedzielny ranek 22 czerwiec Степан Тимошук pamiętam absolutnie wyraźnie: "jeszcze do świtu ja powędrowałem z wędka na łowienie ryb. Lecz tylko dostałem się do Мухавца, jak usłyszałem łomot samolot". Nawet znajdując się na drugi brzeg rzeczka, junak potrafiłem zrozumiałem, że na lotnisko zacząłem się niepokojący ruch: wyję sygnał syrena, w niebo kręcę cudzy samolot. "Zegar do dziewięć Niemiec stanąłem biję po sztab, lecz w odpowiedzi działanie z boku nasz lotnictwo poszedłem nie od razu. Tylko później stanąłem wiadomo, że działam surowy nakaz - nie poddaję się prowokacja i nie czynię żaden opór. A do poniedziałek Niemiec już podszedłem do miasto, i my okazałem się na okupowany terytorium", - opowiadam on.

"Życie w okupacja jestem niełatwy. Brakuję produkt i paliwo. W szkoła, który otworzyłem na jesieni, nauczyłem się my niedługo: z nadejście chłód zajmowanie w szkoła, który znajduję się na pierwszomajowy, ustąpiłem, w pomieszczenie rozmieściłem się żandarmeria. A lekcja stanąłem проходить w budowla suworowski dom, lecz ja tam już nie chodzę. Nie do ten jestem.".

Dom na pierwszomajowy, gdzie żyję Степан ze swój ojciec, znalazłem się w bezpośredni bliskość od szosa i kolejowy płótno. Niemiec uznałem ten działka strategiczny i rozkazałem w ciągu dwa tydzień oczyściłem obszar: przeniosłem w inne miejsce wszystek 14 dom. "Z nowy władza nie posprzeczałem się - zdarzyłem się przejeżdżam, - wspominam Степан Mykoła. - rozebrałem my dom swój po bierwiono i złożyłem on na odprowadzony w miejski smuga działka(na ulica Gorky). A tam i ofensywny bój zacząłem się, Niemiec pognałem. Aż zwalniam Kobryń, my nie raz popadam pod bombardowanie, pocisk rwę się i w nasz miasto".

Droga na front. Bojowy chrzest

"Jak tylko наши wszedłem do Kobryń, tu że przeszedłem i mobilizacja. Tak, 3 sierpień 1944 rok ja przybyłem po wezwanie do wojskowy komenda uzupełnień i stamtąd razem z drugi rekrut powędrowałem do brzoza. Idę pieszo, ponieważ droga kolejowy jestem w całości zburzony i tylko z brzoza jestem болєє- mniej uregulowany zawiadomienie. Na stacja my stanąłem grupuję po pododdział i zaproponowałem życzę zapisałem się do polski armia. Wiele osób zgadzam się, lecz ja dla sam rozstrzygnąłem nie idę tam. Ja że nie Polak! Tak ja utrafiłem do radziecki armia. Po ten my załadowałem do eszelon i powiozłem do Kaługa obwód do miasto Козельск. Umundurowanie wydałem stary, gdzieniegdzie z ślad nie sprałem krew, i stanąłem uczę strzelam. Przez tydzień wydałem nowy umundurowanie i powiedziałem przygotowuję się do przegląd. Przyszedłem generał, obejrzałem my i zapytuję: "ile zajmuję" się?. Ktoś mówię, że ogółem tydzień trwam strzelanie. "Ten jestem armatni mięso", - powiedziałem, patrząc na my, generał i odłożyłem czas wysyłka na front. Na następny sprawdzenie znów obejrzałem my i znów nie puściłem. Tylko przez miesiąc odprawiłem na front - do wschodni Prusy.

Przybyłem my do wywojowany u Niemiec Litwa i zaliczony jestem do z karabinów maszynowy kompania. Tak że zaczynam służę ja w piechota w jakości kaemista, strzelam z legendarny kaem " Maksym". Podczas jeden z bój jestem ranny w nogę. Podczas nadejście, kiedy wszystek biegnę na wróg, ja nawet nie od razu zrozumiałem, że stałem się z mój noga. Coś wytryskuję po cholewa, rzekomo gałąź krzak. Tylko kiedy spojrzałem na dół, widzę: валенки wysiekłem się i ciepło w one jakoś już bardzo. A ten już krew w one ściekam. Na szczęście, ten jestem lekki zranienie miękki tkanka. Tydzień trzy przeprowadziłem ja w szpital i znów utrafiłem na front".

"Bóg wojna" na "pole bitwa"

Przed sam nowy rok czerwienny armia znów poszedłem do nadejście, i Степана Тимошука przetłumaczyłem do artyleria. "Bóg wojna" wołam w literatura artyleria, oznaczając jej ważny miejsce podczas bojowy działanie. Степан Mykoła na własny doświadczenie zaznałem, w co kryję się ten boski początek. "Ten jestem ciężki służba. Nasz rozliczenie składam się z siedem человек, w rozporządzenie - jeden działo. Jeśli maszyna czy koń nieobecny, a trzeba pilnie przesunąłem narzędzie, to ciągnę sam na pas. Obronny rubież buduję wyjątkowo w nocy. Норма na człowiek - rów 5 metr długość, 60 centymetr szerokość i 1 metr 20 cm głąb. Zaczynam kopię leżąc, ponieważ Niemiec kontroluję terytorium i strzelam czasami. Zamarzły grunt wysadzam w powietrze niemiecki granat", - wspominam stary żołnierz i начинаєт_расськазивать o zagospodarowanie trofeum granat. On tak dokładnie opisuję ona, spoglądając na swój ręka, że zdaję się, niby ona i rzeczywiście leżę u on na dłoń.

Bój jestem zwłaszcza okrutny. Faszysta, podganiam się czerwienny armia i traciłem jeden za inny swój rubież, jestem rozszalały do granica. Kiedy zaczynam się bój, żołnierz wata zatykam ucho, żeby nie ogłuchłem. "Łomot stoję taki, że nie słyszalny jestem ani słowo, ani rozkaz. Nawet strzał oddzielny jestem nie rozebrałem, tylko widać, gdzie padam i rwę się pocisk", - opowiadam on.

O trudność frontowy dzień powszedni stary żołnierz mówię sucho i z rezerwą: "straszny czy jestem na front? Najpierw - bardzo. Lecz nie na próżno mówię, że człowiek do wszystek przywykam. I do śmierć też. Bywam, w kino pokazuję: skręcam się od ból окровавленний człowiek, proszę: "dobiłem!!"!. Patrzę i nie wierzę. A ten naprawdę tak. W każdy bój taki widzę. Nawet w 1944 rok w umundurowanie katastroficzny brakuję hełm, toż żołnierz idę do bój z nieosłoniony głowa i w rów ginę, trochę tylko wyjrzawszy z kryjówka".

Wzięcie Кенигсберга

Do kwiecień 1945 bojowy droga doprowadziłem Степана Тимошука do stolica wschodni Prusy - miasto-twierdza Кенигсбергу. Miasto jestem obniesiony kółko z dwanaście fort, razem z pomocniczy budowa one złożyłem linia obrona do 43 km bojowiec i dowódca zapadam czerwienny armia z alarm rozpatruję do lornetka ten potężny ściana i strzelnica. Przez kilka dzień one należę biorę one szturm. "Początek nadejście jestem wytknięty na 5 kwiecień. Lecz pogoda jestem okropny: niebo jestem zawleczono chmara, idę deszcz, na ziemia leżę mgła. Ten stwarzam trudność dla praca lotnictwo, toż dowództwo rozstrzygnąłem odłożyłem początek natarcie na doba", - wspominam Степан Mykoła.

I oto godzina " X" przebiłem. Ranek 6 kwiecień szturm rozpocząłem się z południowy strony twierdza, gdzieś za godzinę do nadejście podłaczyłem się artyleria z północ. Bój idę do 10 kwiecień, dzień i noc, nieustając. Na szturm wrogi twierdza ruszyłem танки i człowiek i setka ginę na dostęp do ona. Prosto w oczach u Степана Mykoła rażony wrogi pocisk czołg stanąłem na zjeżdżalnia - i zamarłem: przestałem strzelam, tylko gąsienica przedłużam obracam się. A bojowiec, utraciwszy ognisty wsparcie, ginę obok zamarłem czołg. Tamże, prosto pod gąsienica czołg, zginąłem radiotelegrafista, i pułk pozostałem bez związek. "Dowódca pułk podpułkownik Комаров wziąłem ja radiotelegrafista do swój pododdział, tak że ja powiozłem, inaczej, mogę, i w żywy by ja już nie jestem, taki tam okrutny jestem bój. Zwłaszcza dostałem się my przy przyśpieszanie rzeczka Прегель w rejon port. Strzegę tam - pionowy betonowy ściana, do który podpływam na łódź potem wdrapuję się w górę. A naokoło pocisk rwę się, i наши, i wrogi. Kula, ona że nie rozbieram, kto swój, a kto cudzy. Naród tam полегло видимо-невидимо, lecz twierdza jestem wzięty. I nawet kiedy my wszedłem tam i załapałem ona, bój trwam na ulica. Miasto straszny naprawdę: nieprzerwany długi ciemny przejście. I zewsząd strzelam, - mówię Степан Mykoła i przedłużam: - lecz podpułkownik Комаров stosuję do my po ojcowsku: i uczę, i chronię, a jeśli że nie tak, to i po plecy przewlókłem mogę pałka, na który wspieram się przy chód".

Smak комаровськой pałka Степан Тимошук zakosztowałem na sam. "Pamiętam, zesłałem do odparty u Niemiec dom. Stanąłem ja deprawuję rozgłośnia i raptem widzę: leżę na podłodze nowiutki portfel, piękny taki. Ja tylko nagiąłem się, żeby podjąłem on, a Комаров ja pałka po plecy jak wciąłem. Ja odskoczyłem w strona, patrzę na on, a on ja pięść macham: "ty że, żołnierz, czynię? A jeśli ten mina zamaskowany? Nagle w powietrze wzleciałem!!"!. Lecz, na szczęście, mina tam nie okazałem się, a portfel trofeum dotychczas u ja jestem jak pamięć o wzięcie Кенигсберга", - śmieję się Степан Mykoła. Lecz nie tylko portfel przypominam on o ten duży bitwa, a jeszcze i medal "za wzięcie Кенигсберга", który on jestem zaszczycony po zakończeniu bojowy działanie.

Ура, zwycięstwo!

Zwycięstwo рядової Тимошук spotkałem w miasto Пиллау, rozmieszczony w północny część bałtycki kosa. "Ten jestem ostatni podpierający punkt Niemiec na Bałtyk, - opowiadam Степан Mykoła. - wybiłem my one stamtąd i dowiedziałem się o ten, że wzięty Berlin. Radiotelegrafista o ten dowiedziałem się pierwszy i ogłosiłem wszystek. Że tam zacząłem się! Salwa zwycięstwo daję wszystek, kto mam w ręka broń. A na drugi dzień przeszedłem wiec, i wiele żołnierz stanąłem zbieram się do domu. Lecz nakaz Stalin o demobilizacja rozprzestrzeniam się tylko na pewny wiekowy kategoria, na ten, kto mam mnogi zranienie i na pedagog, który potrzebny jestem dla organizacja nauczanie. Nie pod jeden z ten kategoria ja nie utrafiłem, czyli powinien jestem przedłużyłem służba. My służę dopóki nie podrósłem my przemiana. Kiedy urodzony w 1929 rok wykonałem się po 18 rok i one stanąłem przyzywam do armia, tylko wtedy frontowiec stanąłem odpuszczam na cywilny praca". Aż do 1950 rok zostaję Степан Mykoła Тимошук siła w szereg zbrojny, służę senior, jestem sekretarz komsomolski organizacja, політруком.

"Z jeden metal leję medal za bój, medal za praca"!

"Można jestem by służę dalej"! - z żalem mówię weteran. Lecz domowy sprawa zawołałem wróciłem do cywilny życie, i, demobilizując się, on urządziłem się do odlewniczy cech, potem bez mały 20 rok przećwiczyłem w kombinat komunalny przedsiębiorstwo. 7 maj 1971 rok po wynikach 8-й pięciolatka Степан Mykoła jestem odznaczony order Lenin. Orderowy książka za podpisem sam sekretarz rada najwyższy ZSRR М. Георгадзе i dziś po specjalnemu drożę weteran wojna i praca. Według słów odznaczony orderem, na brzeski obwód jestem wydzielony ogółem jeden taki nagroda, i otrzymałem ona mogę tylko przodownik produkcja, który nie mniej 12 rok przećwiczyłem na jeden roboczy miejsce. Kandydatura Степана Mykoła idealnie podszedłem, i obok bojowy nagroda pojawiłem się i nagroda za waleczny praca. A 14 marzec 1985 rok С. Н. Тимошук jestem odznaczony order ojczysty wojna I miara.

Dziś odznaczony orderem jestem że powiedziałem swój dziecko i wnuk, ponieważ przeszedłszy frontowy droga, on znam dokładnie: wojna - ten sam straszny zło, który tylko wymyśliłem ludzkość. I w przeddzień 70-lecie duży zwycięstwo żołnierz zwycięstwo odezwałem się na zaprosiny uczeń gimnazjum miasto Kobryń, żeby opowiedziałem nowy pokolenie o wojna, który więcej nie powinien powtórzyłem się nie w który swój przejaw. Na znak tworzenie, świat i dobro w tym dniu na terytorium gimnazjum jestem założony aleja pamięć, który jestem przypominam dzisiejszy i przyszły młodzież o dług przed wyczyn ten, kto podarowałem one możliwość żyję pod pokojowy niebo.

I teraz, do ten majowy dzień, jak, zresztą, i co roku, Степан Mykoła rzetelnie przygotowuję swój galowy kostium, do blask czyszczę medal i order, ponieważ święto duży zwycięstwo zgłaszam się dla on bardziej kosztowny i pożądany dzień.

Казакова, А. żołnierz zwycięstwo / Anna Казакова // Kobryń-Inform. - 2015. - 7 maj. - С. 4. O weteran duży ojczysty кобрінчаніне Степане Mykoła Тимошуке, odznaczony orderem, szturmowałem Кенигсберг.

Popularny materiał


Materiał o Rejon kobryński

Wniosłem swój wkład do odtworzenie historia Rejon kobryński. Jeśli u wy jestem ciekawy materiał - podzieliłem się z my: admin@ikobrin.ru

Komentarz


Nazwa płeć

Poszukiwanie



Our partners