Z każdy rok coraz więcej oddalam się od my w czas duży ojczysty wojna i coraz mniej zostaję żywy uczestnik wojskowy ciężki czas. Właśnie dlatego coraz większy wartość nabywam ich wspomnienie - żywy świadczenie wyczyn i heroizm. Kobryńчанину Mykoła Гриневичу zdarzyłem się wstąpiłem do wojna na jej końcowy etap - kiedy zwycięstwo jestem już bliski.
- w lipiec 1944 rok jestem zwolniony od niemiecko-faszystowski zaborca Kobryń. Ja jestem wtedy 17 rok, - wspominam uczestnik duży ojczysty wojna Mykoła Гриневич. - przez 5 dzień Антопольским wojskowy komenda uzupełnień ja jestem powołany na służba. Eszelon wysłałem do Wołogda. W 20 kilometr od miasto ulokowałem do biwak, nauczam wojskowy sprawa. Przez 3 tydzień nauczanie w składzie 2 tysiąc человек powędrowałem na front.
A dalej jestem Lwów, Brześć, Polska... Właśnie tam rozmieszczam się 413-я dywizja 2-го białoruski front - i kompania fizylier, w który służę Mykoła Гриневич.
- pamiętam, 18 luty my zapadam w miasto Gdańsk, - opowiadam Mykoła Cyrył. - o przyszły nadejście dowódca zawiadomiłem my za obiad. Podczas bombardowanie zginąłem mój towarzysz, a ja jestem ranny. Благо przy sam jestem opatrunkowy pakiet, dowódca pomogłem sprawiłem się z rana - lecz ból jestem nieznośny. Ja dobrałem sanitariusz, przeniosłem do przewóźny szpital. Potem jestem przetłumaczony do mohylewski szpital, gdzie przeprowadziłem 4 miesiąc.
Nie mogę zapomniałem Mykoła Гриневич i jeszcze jeden wypadek - kiedy on również znajduję się na włos od śmierci. W ten raz pocisk, upadłem w 10 metr od on, nie przyszedłem do działanie - nie wybuchnąłem. Ten nie rwałem się pocisk i dziś stoję u on przed oko...
Zapamiętałem się weteran i koniec wojna - który, nawiasem mówiąć, zastałem on w sam gąszcz bojowy działanie.
- my niespodziewanie utrafiłem do otoczenie, - opowiadam Mykoła Гриневич. - opodal stoję jednopiętrowy dom, w on jestem suterena, wszystek szarpnąłem tam schowałem się. A jestem u każdy patron ogółem nic i po granat. No a dalej jakoś wszystek krótkotrwały stałem się - прогремел eksplozja, wylazłem my z suterena - cisza... Potem słyszę - наши krzyczę: "Ура! Zwycięstwo"!
Po wojna Mykoła Cyrył ukończyłem rolniczy instytut i wyższy partyjny szkoła, jestem dyrektor племсовхоза " przyjaźń". W 1988 rok jestem wybrany głowa rejonowy organizacja emeryt-inwalida, na tej posadzie pracuję blisko 20 rok. Teraz na zasłużony odpoczynek. Lecz wojna nie odchodzę z pamięć - jak nie goję się rana, jak wieczny doświadczenie ten, że jestem i że nigdy nie powinien powtórzyłem się.
Савчук, С. Mykoła Гринкевич : "my czekam i przybliżam zwycięstwo" / Swietłana Савчук // Кобрынскі веснік. - 2013. - 23 listopad. - С. 3. O weteran duży ojczysty wojna Mykoła Гриневиче.
Наши проєти: Turystyczny Kobryn | intelektualny Rejon kobryński
Wszystek prawo obroniony © 2011-2015. Wszystek obraz obroniony ich właściciele.
Przy kopiowanie materiał aktywny powoływanie na http://ikobrin.ru obowiązkowy.