Rejon kobryński do rok wojna

Калі Уладзімір і jaўgen падыйшлі i шаши Кобрын - Мінск з зарадам узриўчаткі, пачало вечарець. Ruch нямецкіх aўтамашин паступова сціхаў. Вось з-за павароту паказалася яшче адна. Jadę яна паволі. Камсамольцы- падпольшчыкі nie zaўважылі, jak za перакрижаваннем адзін za другім нямецкія салдати выскоквалі з машини і хаваліся ў придарожним кювеце. Памянялі акупанти тактику арганізацыі zasadzka супраць партизан, якія nie raz узрывалі машини na шаши.

Нарэшце наступіла цішыня. Камсамольцы хуценька papieżўзлі i шаши, каб закласці зарад. I толькі ўзяліся za справу, jak Niemiec з zasadzka адкрылі шалени агонь. Tak при выкананні баявога задання загінулі першия członek падпольнай камсамольськай ячэйкі, што jestem створана 12 жніўня 1943 rok з пяці чалавек u весци Турная, яє сакратар Уладзімір Юхімік і камсамолец jaўgen Марчук.

U гетую падпольную " пяцерку" уваходзіў і били падпольшчик-партизан, цяпер заслужани ветеран Мікалай Тарасавіч Свірыдзюк. Нядаўna ен адзначиў swój 76 rok нарадження. Аднак, нягледзячи na ўзрост, били воін і jednocześnie u гушчыні спраў, zaўsiwy сярод людзей, i яго звяртаюцца za падтримкай і парадай jak i самага блізкага чалавека.

Нялегкі жиццеви droga випаў na szczęście Мікалая Тарасавіча. Прыняўши ў 18-гадовим узросце присягу na вернасць Радзіме, ен з гонарам стримаў гетую свягую przysięga, куди by яго ні закідваў las. U ськладзе баявой групи партизанськага атрада імя Арлова бригади Чапаева змагаўten з ворагам u godzina акупацыі. Потым яго накіравалі ў organ Міністэрства ўнутраних спраў. Родны kraj byў визвалени piekło фашистаў, але pas лясах бадзяліся недабітыя іх прыслужнікі, здраднікі і бандити. Яны перашкаджалі аднаўляць разбураную вайной гаспадарку, адраджаць Савецкую ўustrój ў веськах. Асабліва kawał неприємнасцей прыносіла banda Ермака, якая хавалася ў лясах za веськай Балоты. Яе верхавод - били партизан, які здрадзіў свайму naród, здаваўten няўлоўним. Tak, na адним з хутароў байци асобага атрада raz з міліцыянерамі зрабілі zasadzka. Jestem дакладна вядома, што Ярмак недзе паблізу. Аднак ноч прайшла безвынікова. Толькі потим байцам stanąłem вядома, што начавалі яни з бандитам u адним хляве, толькі яни na таку, a Ярмак - na гаришчи. Praўtak, u ten жа rok яго акружылі na адним з хутароў u Драгічынскім раєне і знішчылі.

U 1953 годзе Мікалай Тарасавіч узначаліў аддзяленне pas барацьбе з крадзяжамі сацыялістычнай маемасці. Jak адзін з вопитних, принципових работнікаў М. Т. Свірыдзюк byў накіраваны потим na ўздим сельськай гаспадаркі, умацаванне калгаснага ustrój. Pożyczkaў пасади галоўнага бухгалтара, старшыні калгаса, директара саўгаса. I na гетим мірным фронце ен усяго сябе аддаваў рабоце, дбаў аб людзях, аб павышэнні іх жиццевага. ўзроўню. Дарэчы, яго і цяпер успамінаюць вяськоўци, з кім jama давялося працаваць, толькі спагадлівымі, чулымі словамі.

Кажуць, gad бяруць pal. Але гетага ніяк нельга аднесці i Мікалая Тарасавіча. Вось і ў дзень нашай сустречи ен спяшаўten na wschód ветеранаў Кобрынскага ГРАУС.

Трэба zaўважиць, што Мікалай Тарасавіч узначальває ветэранскія арганізацыі пансіяната ветеранаў вайни і праци і псіханеўралагічнага інтэрната, з'яўляєцца członek прэзідыума Савета ветеранаў r. Кобрына.

- jak бачице, асабліва адпачиваць і хварець няма калі, - жартує Мікалай Тарасавіч.

Taki меркаванне ветерана пацвярджає і яшче адна падзея, якая адбилася нядаўna ў жыцці М. Т. Свірыдзюка. Na сходзе ўpasўнаважаних прадприємстваў, устаноў, арганізацый горада яго аднадушна абралі делегатам II Усебеларускага wschód.

Свірыдзюк, М. Т. my вадзіла маладосць / М. Т. Свірыдзюк // Кобрынскі веснік. - 2001. - 8 maj. - С. 1, 2. Ветэран вайни Мікалай Тарасавіч Свірыдзюк u ськладзе баявой групи партизанськага атрада імя Арлова бригади Чапаева змагаўten з ворагам u godzina акупацыі. 

Pierwszy dzień duży ojczysty wojna Ішлі баі пад Кобрынам Zwolnienie Kobryń ... Światły dzień zwolnienie Ludowy барацьба Na ziemia Прибужской U бітве свяшченнай, народнай Jeśli ojciec bohater Od Moskwa do Brześć 123 ludobójczy pułk lotniczy Utrafiłem dzieciństwo pod bombardowanie Za każdy imię los Długo oczekiwany zwolnienie Дняпроўська- Бугскі rubież

Першы дзень вайни Tak zaczynam się wojna Od Пинска do Brześć Powietrzny pracuś wojna Stoję na śmierć Каб уміраючы ўвасобіцца Krew Бронной góra Okupacyjny dzień powszedni Los mieszkaniec Kobryński getto U skórny вескі - pal памяць і ból Ten jestem niedawno, ten jestem dawno Дняпроўська- Бугскі rubież Kronika nurkujący ... Poległy za ojczyzna w locie

• Ludowy барацьба
• Na ziemia Прибужской
• Białoruś партизанськая
• Bitwa bez ogłoszenie
• Partyzancki łączenie brzeski obwód
• W jedyny ustrój
• Загінуўшия воіны - вызваліцелі
• O bojowy działalność drużyna Щорса
• Rejon kobryński
• Od Moskwa do Brześć
• Wspomnienie były kierownik sztab
• Дивинский подпольний komitet rejonowy КП(б) by
• Nasz korespondent
• Za Днепровско-Бугский kanał
• Łuna nad Polesie
• Od serce do serce
• Подпольное i partyzancki ruch
• Ен змагаўten za свабоду
• Ніхто nie zapomniany, нішто nie zapomniany
• Партызанскімі сцежкамі
• Жыцце, jak pochodnia гаренне
• U бітве свяшченнай, народнай
• U радах ludowy мсціўцаў
• W bój prowadzę ich młodość
• Свабоду адстаялі ...
• My вадзіла маладосць
• Po jeden strona barykada.
• Jeśli ojciec bohater
• "Zorza" - partyzantka
• Partyzancki druk
• Вайны радави
• Wróciłem wstecz