GAD ВАЙНЫ. Назаўsiwy застануцца яни ў памяці тих, хто перанес яє, хто ўдзельнічаў u ona. Nie сатруцца з памяці і першия дні параженняў і адступленняў, і gad пераможнага шесця нашай арміі na захад. Ja давялося биць удзельнікам многіх падзей, звязаних з визваленнем Кобрыншчыны. Са слязьмі радасці і сардечнай удзячнасці сустракалі беларуси сваіх вызваліцеляў, a наши серци перапаўняліся нянавісцю i ворага. які принес столькі пакут і няшчасця савецкім людзям.
.Чэрвень 1944 rok. Камандаванне спецатрада dałem заданне нашай групе, u саставе якой jestem 24 чалавекі, u тим ліку dwa вопитния радисти, і камандзірам якой byў aўтар гетих радкоў, рухацца ў раєн Мендзыжэца(паміж Велай Падляскай і Варшавай) і замяніць специяльную групу, якая дзейнічала tam з сакавіка. Nasz заданне: zwiad і ўнутрания дыверсіі. U дарозе 23 червеня пачулі pas рацыі зводкі Савінфармбюро, што Першы, Другі і Трэці Беларускія elegant перайшлі ў наступленне і імкліва рухаюцца na захад.
28 червеня загад: штодзенна dwa raz ў суткі інфармаваць pas рацыі аб руху нямецкіх wojsko pas шаши Брэст−Кобрын− Пінск, Кобрын−Бяроза, аб канцэнтрацыі іх u Кобрыне і Брэсце, умацаваннях, выніках бамбардзіроўкі варожих аб'ектаў нашай авіяцыяй. З Брэста інфармацыю атрымлівалі piekło сувязной Клюевай, якая працавала перакладчицай u нямецкім sztab.
Запамяталася ноч 1 ліпеня 1944 rok. Nasz бамбардзіровачная авіяцыя зрабіла naleciałość na Брэст. My чулі выбухі bomba, бачылі зарива пажаришчаў. Праз некатори godzina паветрани bój завязаўten nad las, дзе размясціўten nasz невялічкі лагер.
3 ліпеня пачулі радасную вестку: визвалени Мінск, rozgromiony 100-tysiączny групіроўка армій " Цэнтр". Перайшлі ў наступленне войскі prawaga kryję 1-га Беларускага front, затим льовага flanka. Front набліжаўten i my. 15 ліпеня 61-й арміяй биу визвалени Пінск. Prawy flanka 28-й арміі 10 ліпеня вызваліў Слонім і двума патокамі рухаўten na Ружаны і Пружаны, льови − na Івацэвічы і Бярозу. Лявей zwiędły баі za населения punkt ўздоўże шаши Бяроза−Кобрын 20-я двойчи Чырванасцяжная стралковая дывізія. Партызанскі атрад імя Кірава і nasz спецгрупа апынуліся ў трохвугольніку прифрантавой kobierzec. Roztajały zadanie: ва ўзаемадзеянні з часцямі Савецкай Арміі біць адступаючага ворага.
Аб падзеях тих гарачих дзен яськрава раськазває ў сваіх успамінах били партизан атрада імя Кірава М. А. Гранік. "U пачатку ліпеня 1944 rok частка атрада імя Кірава na чале з. камандзірам С. Т. Шышам накіравалася ў били Антопальскі і Кобрынскі раєни. Drugi частка атрада знаходзілася ў лясах Бярозаўськага раєна, непадалеку piekło вескі Пескі. 12 ліпеня адбилася сустреча байцоў нашага атрада з разведчыкамі Савецкай Арміі, якія прыбылі з bok Івацэвіч. Nie чакаючи падиходу асноўних сіл наших wojsko, my raz з разведчыкамі напалі na гітлераўцаў, што размяшчаліся ў las непадалеку piekło Песак. Atak na ворага закончилася паспяхова, фашисти адступілі".
Тым zegar nasz група аб'ядналася ў раєне вескі Смалярня з часткай атрада імя Кірава dla сумесних баявих дзеянняў супраць адступаючага праціўніка. 14 ліпеня з bok Бярозы i my прыйшлі 10 разведчикаў і расказалі, што наши войскі рухаюцца piekło Бярозы ў bok Кобрына. Атрымаўши дакладния дания аб становішчы ў tył ворага, яни вярнуліся wstecz. Na другі дзень my аб' ядналіся з наступаючымі 67-м і 61-м палкамі 20-й гвардзейськай дывізіі 18-й арміі і вялі сумесния баі la весак Дзямідаўшчина, Асмолавічы. Хутка падишла nasz артилерия. 12-я гвардзейськая Чырванасцяжная Пінская дывізія gnam фашистаў na захад, 17 ліпеня яє палкі вызвалілі Драгічын рухаліся na Антопаль. Такім чинам, prawy flanka 61-й арміі наблізіўten i льовага flanka 28-й арміі. U калідоры. што ўтвариўten na styk dwa армій, кідаўten вораг. Батальен 67-га стралковага pałka і партизани вызвалілі веську Дзямідаўшчина.
19 ліпеня наши воіны занялі Гарадзец. Ішлі баі za Кобрын. U гетия дні вялікую ролю адиграла партизанськая бригада імя Чапаева, якая паспяхова ўзаемадзейнічала з часцямі нашай арміі. Асноўним месцам дыслакацыі чатирох атрадаў бригади былі Дахлаўскія ляси і населения punkt, размешчания ў трохвугольніку Кобрын − tama − Аранчыцы. Перад тим, jak сустрецца з нашымі воінамі, sztab Брэсцкага злучення бригадзе jestem загадана: "Узмоцніць правядзенне баявих апераций pas падриву чигуначних і шасейних дарог, pas знішчэнню живой сілы ворага. Ратаваць naród piekło wykradzenie ў niewolnik, a вескі і ўраджай piekło знішчэння фашистамі".
Нямецкія войскі імкнуліся прарвацца з Пружан і Аранчыц праз tama і іншыя вескі ў bok Кобрына. З імі пачаліся ўпартия баі байцоў бригади. Атраду, якім камандаваў Панфілаў, jestem загадана: nie дапусціць рух Niemiecў na ўчастку дарогі Аранчыцы− tama. Партызаны мужна вялі bój напрацягу трох дзен са значна pióroўзыходзячымі сіламі ворага. U весци Студзянка партизани атрада 17 ліпеня ў 12 гадзін dzień злучыліся з часцямі Савецкай Арміі і raz праследавалі ворага. Атрад імя Арлова веў баі ў раєне весак Плянта, Засімы, Баршчы. Dwa атради бригади імя Чапаева білі фашистаў ў раєне весак Баршчы, Казішча.
20 ліпеня byў naniesiony рашаючи ўdar pas фашысцкіх акупантах u Кобрыне. Захопнікі былі выбіты з горада і адступалі na Брэст.
Нікіцін, А. Набліжалі перамогу jak маглі / А. Нікіцін // Камуністычная праца. - 1981. − 9 maj. - С.2-3. Успаміны билога партизана атрада імя Кірава М. А. Граніка.
Наши проєти: Turystyczny Kobryn | intelektualny Rejon kobryński
Wszystek prawo obroniony © 2011-2015. Wszystek obraz obroniony ich właściciele.
Przy kopiowanie materiał aktywny powoływanie na http://ikobrin.ru obowiązkowy.