Versão em português 中文版本 日本語版
Polish version La version française Versione italiana
Русская версия English version Deutsch Version

Кобрынцы

Kobryń → materiał o Rejon kobryński → Rejon kobryński do rok wojna

Tak з гордасцю называлі сябе артилеристи pałka, u якім ja давялося служиць з 1944 rok і i канца вайни. Пасля ранення ў палескіх балотах непадалеку piekło r. Калінкавічы мяне накіравалі ў гети pułk.

Sztab дывізіена byў размешчани ў весци Лісіцы пад Пінскам. Naród u дывізіене падабраўten dobry, przyjazny. Dusza падраздзялення byў камандзір дывізіена, каржакавати мужчина ніжэй сяредняга wzrost, pedagog pas прафесіі. My, моладзь, многім абавязани jama. Маер Дзьячкоў валодаў багатим вопитам. Wąs яго вельмі паважалі za спакойни і роўни характар, бясстрашнасць u баі і ўменне, nie криўдзячи чалавека, гавариць аб яго недахопах.

Асабліва пасябраваў ja з фельчарам дывізіена лейтенантам Аркадзіем Сцяпанавічам Ісаевым. Гэты smukły малади чалавек poród з Ural вельмі byў падобни na Cygan. Цемны kolor твару, курчавия валаси, чорния, jak воранава kryję, уменне іграць na гітары садзейнічалі таму, што ўten my лічылі, што ен Cygan. Другім маім сябрам stoў Іван Пятровіч Карпухін, старши тэхнік- лейтенант. Наколькі byў шумлівы і мнагаслоўни Аркадзь, настолькі ціхі і маўклівы Іван. Ен вельмі любіў гульню ў szachy і Ленінград, дзе закончиў артилерийськає вучылішча.

Асабліва my здружила наступленне пад Пінскам, калі адна з наших батарей jestem накіравана ў tył праціўніка. Гарматы цягнулі pas дошках, што падкладвалі пад kola. Бязлітасна паліла сонца, nie давалі спакою камариг але my, абліваючыся pot, упарта прабіваліся праз балота. Праца nasz nie прапала дарма. Калі батарея адкрила агонь, Niemiec разгубіліся і кінуліся бегчи. Палонныя расказвалі, што ніяк nie чакалі, што рускія могуць перайсці цераз балоти.

Чым dal ішлі my na захад, тим больш мацнела nasz przyjaźń. Пад Кобрынам nasz pułk адзначиўten, za што і атримаў назву " Кобрынскі". U Кобрыне my былі нядоўга. Хоць і ведалі, што tu жиў Аляксандр Васільевіч Сувораў, але паглядзець гетия месци nie паспелі.

Пад Брэстам з намі na назіральным пункце byў фельчар Аркадзь. Палажэнне ськладвалася вельмі цяжкає. U my jestem mały снарадаў. Wąs гармати дывізіена стаялі na прамой наводци. Niemiec літаральна засыпалі nasz распалаженне мінамі і снарадамі. Побач з намі раніла пехацінца. Раптам słyszę: "oj, перавяжице"!

− Каго раніла? - спитаў камандзір.

− loża майго aўтамата, - адказває bez цені ўсмешкі Аркадзь. Wąs tak і грымнулі вяселим раскацістым смехам. Гітлераўци pasўтарылі артналет.

- Гэта яни my пачулі, - жартаваў Аркадзь.

Пад вечар раніла ардинарца камандзіра дывізіена. Аркадзь na сабе, пад абстрелам, wyniosłem яго з назіральнага punkt і адправіў u batalion medyczno-sanitarny.

Ўжо пад bekam i my u дывізіен пришоў капітан Мікалай Мікалаевіч Осіпаў, назначани намеснікам камандзіра дывізіена pas страявой частци. Ен stoў нашим сябрам.

Вайна раскідала my. Першым пайшоў piekło my і назаўsiwy Іван Пятровіч Карпухін. Гэта здарилася ў baj u Германіі. Глыбока ў tył, la адной з весак рамантаваў гармату. Ен вялікі майстар гетай справи. Częsty рабіў рамонт нават na прамой наводци, Калі закончиў praca, рашиў випрабаваць гармату вистралам. Зарадзілі(з ім былі наводчик і камандзір гармати), jak убачылі некалькі нямецкіх czołgў. Адкрылі агонь. Skoda асколачнымі прынесці nie маглі. Танкі таксама з дарогі звярнуць nie маглі. Палі раскіслі, і Niemiec nie рашалі рухацца pas цаліне. Больш гадзіны стрымлівала nasz гармата танкі. I tu аськолкам снарада byў забіты Іван Пятровіч. Wąs my абавязани jama жиццем, таму што танкі ішлі na my. Праз нядоўгі godzina byў паранени Мікалай Мікалаевіч Осіпаў. Ен з 13 пехацінцамі, nad якімі приняў камандаванне, і разлікам 45 mm гармати заняў веську ў Германіі. Калі i buble, што byў u весци, заставалася metrў 200, раздаўten вистрал. Яны заляглі. Другім byў паранени капітан. Калі i яго падпоўз ардзінарац, Мікалай Мікалаевіч загадаў jama pasўзці wstecz і падцягнуць гармату. Пасля dwa дзесяткаў вистралаў rozżarzając 30 Niemiecў паднялі рукі. Толькі пасля гетага капітана ўдалося адправіць u batalion medyczno-sanitarny. Пад Берлінам раніла мяне, затим Аркадзя.

Пасля вайни сустракаўten ja з Аркадзіем u Пермі і Мікалаем Мікалаевічам − u Маскве. Яны і цяпер живия. Аркадзій служиць na Ural, Мікалай працує ў Маскве. U my есць zamysł сустрецца ў гонар визвалення ў ліпені ў Кобрыне − імя якога насіў nasz pułk.

Іваноў, У. Кобрынцы / У. Іваноў // Камуністычная праца. - 1969. - 14 ліпеня. "Кобрынцы" - tak называлі сябе артилеристи pałka, які визваляў Кобрын.

Popularny materiał


Materiał o Rejon kobryński

Wniosłem swój wkład do odtworzenie historia Rejon kobryński. Jeśli u wy jestem ciekawy materiał - podzieliłem się z my: admin@ikobrin.ru

Komentarz


Nazwa płeć

Poszukiwanie



Our partners