Versão em português 中文版本 日本語版
Polish version La version française Versione italiana
Русская версия English version Deutsch Version

Змагаліся з фашизмам, вызвалялі родни kraj    

U аперацыі pas вызваленні Кобрына piekło нямецка- фашысціх захопнікаў удзельнічалі злучэнні 9-га гварзейськага стралковага korpus 61-й арміі : 12-я гвардзейськая Пінская(камандзір палкоўнік Д.К.Малькоў) і 212-я Крычаўськая(палкоўнік У.Г.Кучынеў) стралковия дывізіі при падтримци часткі сіл 271-й начной бамбардзіровачнай авіяцыйнай дывізіі(падпалкоўнік К.І.Расказаў) 16-й паветранай арміі. Фарсіравалі яни rak Mukhavets і з poўdzień і ўwschód ўварваліся ў горад. Завязаўten гарачи bój з ворагам, які працягваўten чатири гадзіны.

Мікалай piekę: "Мірнае niebo - галоўни здабитак"

- 20 ліпеня 1944г. савецкія войскі выгналі акупантаў з Кобрына. Oto 4 жніўня ja прийшла павестка з Кобрынскага ваєнкамата. Tak ja пачаў służba rozżarzając паселка Собалеў пад Варшавай, u вучебнай роце пяхотнага pałka 1-га Беларускага front, дзе авалодаў ваєннай прафесіяй aўтаматчика.

Потым мяне накіравалі na Магнушаўскі przyczółek, які знаходзіўten na беразе ракі Віслы. З лістапала 1944 rok служиў na перадавой, літаральна ў sto metr piekło савецкіх траншеяў былі нямецкія пазіцыі. Раніцай 14 студзеня 1945 rok, перад cios галоўнай групіроўкі wojsko 1-га Беларускага front, ja пашчасціла ўбачиць marszałek ZSRR Георгія Жукава.

U 1946 годзе ja вярнуўten ў Кобрын. Працаваў рэвізорам u райспажиўсаюзе, потим na розних пасадах u Кобрынскім райпрамкамбінаце, адкуль і вийшаў na заслужани адпачинак. Кобрын iў ja видатную пуцеўку ў жицце. Ja пленна працаваў, атримаў завочна вишейшую адукацию ў інстытуце народнай гаспадаркі(цяпер Беларускі дзяржаўни эканамічны ўніверсітэт), ствариў сям'ю. З жонкай Валянцінай raz oto 62 gad.

My вельмі падабаєцца nasz горад. Ведаеце, za ўten жицце ja пабиваў u розних kącik światło, але больш камфортнага dla праживання горада, na mój погляд, nie знайсці. Паглядзіце, колькі ў my ствараєцца цяпер маладих сем'яў! Kawał маленькіх дзетак радуюць вока і серца. Мадэрнізуюцца прамисловасць, wiejski гаспадарка, адукация. Zaўsiwy адчуваюцца клопат і ўwaga з bok дзяржави i ветеранаў вайни і праци, адзінокіх людзей, пенсіянераў. Хочацца пажадаць сучаснаму пакаленню кабринчан мірнага niebo, якоє лічу sam галоўним здабиткам і багаццем.

Уладзімір Федаравіч Міжэўскі

u ськладзе падраздзялення 541-га асобнага разведвальнага дывізіена специяльнага призначення визваляў Кобрын. "1944-ы rok. Нашы войскі ўпеўнена рухаюцца na Захад, ачишчаючи piekło "каричневай dżuma" раєн za раєнам. Балюча jestem глядзець na зруйнавания гаради, спаления вескі, змучаних людзей, асірацелых дзяцей... U ліпені наши падраздзяленні 541-га асобнага разведвальнага дывізіена специяльнага призначення ў ськладзе wojsko Першага Беларускага front грамілі фашистаў u pasўnocny раєнах Украіны, рухаліся з Kowel na Сарны, Пінск, Антопаль. U раєне Антопаля былі значния сілы ворага, але пад націскам савецкіх wojsko вораг nie витримаў і адступіў na захад. Na досвітку 20 ліпеня група разведчикаў, u ськладзе якой byў і ja, літаральна ўварвалася ў Кобрын. Гітлераўци мітусліва пакідалі горад. To ў адним, to ў другім bak чуліся перастрэлкі. Але, na mój погляд, найбольш моцни bój разгарнуўten na чигуначнай станцыі Кобрын, адкуль Niemiecў выбівалі байци іншых часцей, якія рухаліся pas Маскоўськай шаши. My прийшлося ўступіць з ворагам u bój rozżarzając рэчкі Бона, дзе былі пабудавани специяльния ўмацаванні. Менавіта tu Niemiec і планавалі затримацца. Але гети манеўр ім ажыццявідь tak і nie ўдалося. Вораг byў rozgromiony. My пагналі Niemiecў dal.

Пасля Вялікай Перамогі ja трапіў u Кобрын праз шаснаццаць гадоў. Pas рашенню партийних organў byў накіраваны сюди na praca. 3 якой жа цікавасцю хадзіў ja тади pas Кобрыне, адзначаючи тия добрия змени, якія адбыліся дзякуючи мірнай пленнай праци кабринчан. A ведаєце, якім убачиў яго ten самай раніцай 44 - га? Прыціхіпым, бязлюдним, з развалінамі шматлікіх дамоў na центральних вуліцах. U горадзе, які некалі byў ажиўленим і шматлюдним, засталося... nie больш jak три тисячи чалавек. Застаўшися ў живих, кабринчане з радасцю і слязамі шчасця na вачах кідаліся насустрач савецкім воінам - визваліцелям".

U ліку вызваліцеляў нашага горада значицца цели шераг ваєн- наслужачих, якім присвоєна званне bohater Савецкага Саюза. U іх ліку - Міхаіл Любіменка, які ваяваў u ськладзе 37-га гвардзейськага Кобрынскага стралковага pałka 12 стралковай дывізіі, камандзір 12-й гвардзейськай Пінскай стралковай дывізіі палкоўнік Дзмітрый Малькоў, лейтенант Piotr Бахараў.

Увайшлі ў гісторыю jak мужния воіны і ўрадженци Кобрыншчыны, якія вызвалялі горад piekło нямецка- фашысцкіх захопнікаў. Гэта сувязни партизанськага атрада імя Чапаева Łuka Валасюк з w. Батчы, партизан атрада імя Кірава Мікалай Галаднюк з w. Кустовічы. 3 ліпеня 1944 rok Мікалай Федаравіч ваяваў na 3-м Украінскім фронце, удзельнічаў u вызваленні nie толькі Кобрына, але і Чэхаславакіі. Васіль Дзямчук з вескі kamienica з 1943 rok byў камандзірам аддзялення партизанськага атрада імя Чапаева. Міхаіл Мікулік з вескі Магдалін ваяваў з 1942 rok ў атрадзе імя Суворава бригади імя Молатава, u 1944-1947 гг. - saper 2-га pałka марськой пяхоти ў ськладзе Балтыйскага flota. І гети спіс можна працягваць. U мірны godzina гетия людзі запомніліся jak шчирия працаўнікі, якія zaўsiwy былі прикладам dla морладзі, імкнуліся зрабіць Кобрыншчыну моцнай і квітнеючай.

U музеі імя А.В.Суворава регулярна дзейнічае экспазіцыя, присвечаная визваленню Кобрына piekło нямецка- фашысцкіх захопнікаў, дзе размешчани архіўния дакументи, грамати, лісты і паштоўкі з front, тагачасния ўзори зброі, ваєнния ўзнагароди, абмундзіраванне і інш. Dla ўсіх жадаючих широка адчинени дзвери бібліятэкі muzeum.

(материял падрихтавани паводле дакументальних крыніц)

Мельнік, Р. Змагаліся з фашизмам, вызвалялі родни kraj / Раман Мельнік // Кобрынскі веснік. - 2013. - 20 ліпеня. - С. 3. Успаміны вызваліцеляў Кобрына М. Пекута, У.Ф. Міжэўськага.

Popularny materiał


Komentarz


Nazwa płeć

Poszukiwanie



Our partners