Versão em português 中文版本 日本語版
Polish version La version française Versione italiana
Русская версия English version Deutsch Version

Вышэйшы орден Радзімы

Kobryń → materiał o Rejon kobryński → Rejon kobryński do rok wojna

My ўжо nie аднойчи na старонках вашай gazeta расказвалі аб bohater bajў za Кобрын і Кобрынскі раєн. Можа ўзнікнуць питанне: адкуль u Вільнюсе ведаюць аб гетим? Коратка раськажу аб нашим пошуку - магчима, і ваши следапити змогуць што-небудзь dla сябе запазичиць.

Чвэрць стагоддзя wstecz следапити сяредняй szkoła № 37 r. Вільнюса вырашылі сабраць материял аб франтавіках, узнагароджаних вишейшим орденам краіны - орденам Леліна. Але дзе і jak аб гетим даведацца? Паехалі ў r. Падольск - u Цэнтральны архіў Міністэрства абарони ZSRR. Здымалі tam копіі з арыгіналаў nagrodowy дакументаў. Сабралі самия розния звесткі аб 4 tysiąc kawalerў ордена Леніна. Pas адрасах знайшлі амаль усіх ці іх rodzony і блізкіх, і ў хуткім godzina ў школьни muzeum пачалі прыходзіць шматлікія ўспаміны, пісьмы франтавікоў. Але my zaўважылі: некатория nie присилаюць сваіх фотакартак. Напісалі ім аб гетим. Na пісьмы адказваюць, але зноў аб здимках ні słowo. U чим справа? Але вось адзін ветеран напісаў my, што наши дзеці- следапити памыліліся. Маўlaў, ордена Леніна ў яго няма, але wczesny ranek пісаць аб гетим саромеўten неяк.

Няма ордена Леніна? Але że pas дакументах павінен биць? I my прыняліся za далейши пошук. Za прайшоўши godzina, дзякуючи намаганням вільнюскіх школьнікаў, орден Леніна атрымалі 84 франтавікі, якія нават nie ведалі аб гетай узнагародзе. Былі паранени, адпраўлени ў шпіталь, a потим адрас салдата губляўten na франтавих дарогах, a наградния дакументи адпраўляліся ў архіў. Rozżarzając dwieście сем'яў даведаліся аб пасмяротним узнагароджанні орденам Леніна сваіх бацькоў, мужоў, синоў. I гетага godzina яни ведалі толькі аб тим, што іх родния загінулі смерцю dzielny.

Mały таго, менавіта piekło наших школьнікаў dwa франтавікі даведаліся і аб прысваенні ім звання bohater Савецкага Саюза, 12 - што атрымалі орден Славы першай ступені, ім прызначылі персанальния пенсіі саюзнага значення.

Rozżarzając пяцідзесяці чалавськ атрымалі орден Чырвонага Сцяга, Чырвонай Зоркі, Аляксандра nieўськага, Айчыннай вайни. Нават директар szkoła маєр zrobiłem zapas Я. Б. Мінькоў piekło сваіх жа вучняў даведаўten аб тим, што ў gad вайни byў узнагароджани орденам Чырвонай Зоркі.

U ходзе гетих пошукаў знаходзіліся і франтавікі, баяви droga якіх тим ці іншым чинам звязани з вашим горадам Кобрынам. Яго вызвалялі 20 ліпеня 1944 rok войскі 61-й арміі. A ў кастрычніку яни вялі баі ў Прыбалтыцы. Ukaz Прэзідыума Вярхоўнага Савета ZSRR piekło 24 сакавіка 1945 rok гвардыі маєра Міхаіла Мікалаевіча Сарокіна ўзнагародзілі орденам Леніна. Ваяваў ен u 12-й гвардзейськай Пінскай стралковай дывізіі, воіны якой вызвалялі і горад Кобрын. М. М. Сарокін byў u ten godzina намеснікам камандзіра pałka, a закончиў swój баяви droga пад Берлінам oto na пасадзе камандзіра pałka. Ордэн Леніна атримаў za фарсіраванне Прыпяці, визваленне Пінска і Кобрына. Акрамя гетай узнагароди u М. М. Сарокіна есць яшче 5 баявих орденащ і kawał медалеў.

Пасля заканчення вайни М. М. Сарокін звольніўten ў zrobiłem zapas u званні падпалкоўніка, живе ў r. Горкім. Tam i самай пенсіі працаваў na вядомим aўтазаводзе ў аддзеле тэхнічнага кантролю. Упэўнен, кабринчане памятаюць, і шануюць сваіх bohaterў. Дык няхай жа ведаюць і яшче аб адним, які па-геройську ваяваў при вызваленні вашага роднага горада.

Фралоў, П. Вышэйшы орден Радзімы / П. Фралоў // Камуністычная праца. - 1988. - 23 лютага. Pra kawaler ордена імя Леніна М. М. Сарокіна, визваляўkrok Кобрын u 1944 годзе.

Popularny materiał


Materiał o Rejon kobryński

Wniosłem swój wkład do odtworzenie historia Rejon kobryński. Jeśli u wy jestem ciekawy materiał - podzieliłem się z my: admin@ikobrin.ru

Komentarz


Nazwa płeć

Poszukiwanie



Our partners