Versão em português 中文版本 日本語版
Polish version La version française Versione italiana
Русская версия English version Deutsch Version

Zapomniany bohater Kobryń

Kobryń → twórczość krajan → Марчук Nina Córka Grzegorza

Nasz czytacz Nina Córka Grzegorza Марчук z Rejon kobryński brzeski obwód - w przeszłości dziennikarka, obecnie na emerytura, krajoznawca. Ona przysłałem my swój ciekawy śledztwo - o los wojownik-antyfaszysta Kobryń, poległy w wrzesień 1939 rok. Ten jestem кобрінчане, broniłem miasto od niemiecki okupant do pierwszy tydzień drugi światowy wojna w składzie 83-го syberyjski piechota pułk im. Ромуальда Траугутта; obecnie one niezasłużono zapomniany.

Stworzenie кобрінського pułk
Nina Córka Grzegorza piszę: "kiedy w grudniu 1920 rok do wojskowy część r. Kobryń przybyłem na stały miejsce dyslokacja 2-ой strzelecki pułk syberyjski brygada, miejscowy mieszkaniec ten zdziwiłem. Szczególny jego nazwa. Lecz od tej pory los pułk jestem powiązany do końca z кобрінськой ziemia. Na pułkowy sztandar w jego kąt znajduję się skrócony " Сиб", na piersi polski orzeł jestem ulokowany były numeracja pułk "2-ой" i nowy porządkowy numer - 83".

Historia pułk taki. W 1917 rok na terytorium Rosja z braniec część niemiecki i austriacki armia wydzieliłem Słowianin, przymusowo walczyłem przeciw Rosja : głównie, ten jestem Czech i Polak. Ostatni stworzyłem związek wojskowy Polak, po luty 1917 r. one otrzymałem pełny osobisty wolność i środek pieniężny. Do koniec 1918 r. one(ogółem do 12 tysiąc) pod dowództwo polski oficer Walerian чуми otrzymałem zadanie bronię droga, wiodący na wschód od Nowosybirsk. Nauczanie w drużyna przeprowadzam się, według reguła, przyjęty w polski legion.

W listopad 1918 władza w Syberia przeszedłem Kołczak, tam przybywam sojusznik Rosja - wojskowy francuski misja. Czech już nie kieruję pododdział drugi narodowość, a dowództwo Polak spełniam narodowy komitet, potem jestem utworzony polski dywizja na czele z pułkownik Kazimierz Румшей.

Polak pragnę od teraz wróciłem na ojczyzna, jednak droga przez europejski część Rosja przegradzam bolszewik, który widzę w polski dywizja "burżuazyjny zagrożenie". Część dywizja bolszewik potrafiłem załapałem do niewola, oficer posadziłem do biwak, a szeregowiec, zrezygnowałem wstąpiłem do czerwienny armia Lew Trocki, ukarałem katorżny praca w węglowy kopalnia. Lecz część dywizja potrafiłem poszedłem przez Манчжурию i Harbin, i 15 kwiecień 1920 rok statek z тисячью oficer i żołnierz rozbity dywizja wziąłem kurs na Gdańsk - przez Singapur i Atlantyk.

Do ten czas już idę do koniec wojna między РСФСР i Polska. Pryzpomniałem, że w listopad 1918 rok kapituluję Niemcy, i po wynikach pokojowy umowa ostatecznie potwierdzam się suwerenność kraj, stworzony na ruina rosyjski imperium : ten Finlandia, kraj Bałtia, Polska, БНР, УНР i tak dalej. Doczekawszy się kapitulacja Niemcy, РСФСР rezygnuję przyznaję wynik pokojowy umowa i wiarołomny napadam na sąsiedni kraj(chociaż, na przykład, РСФСР oficjalnie uznałem УНР). W końcu 1918 - początek 1919 rok wojsko Trocki przezwyciężam heroiczny opór armia białoruski ludowy republika, okupuję Mińsk, aresztuję ogólnonarodowy wybrany białoruski organ władza i przychwytuję w skład РСФСР trzy gubernia БНР : smoleński, Witebsk i mohylewski.

Rząd Polska, też nie życzyłem przyznaję białoruski państwowość БНР i nalegałem na przyłączenie БНР do Polska, już z zachód napadam na nasz państwo, wprowadzając wojsko do praktycznie nie ochraniam się ziemia - bo wszystek siła jestem rzucony przeciw wschodni okupant. W wyniku armia БНР jestem rozgromiony z dwa strona, a wojsko РСФСР i Polska wszedłem do styczność na białoruski ziemia: tak rosyjski-białoruski wojna 1918-1919 гг. nabywam charakter rosyjski-polski wojna. Ona, nawiasem mówiąć, historyk ZSRR kłamliwie mianuję "radziecki-polski wojna", chociaż nazywam ona tak w żaden sposób nie wolno - bo ZSRR jestem stworzony tylko w 1921 rok i w żaden sposób nie mogę prowadzę jakiś " wojna" za trzy rok do swój stworzenie.

1 lipiec 1920 r. statek z " Syberia" przybyłem do Gdańsk, 14 sierpień one zyskałem bojowy chrzest na polski ziemia, otrzymawszy zwycięstwo nad zapadam wojsko РСФСР, pragnąłem likwiduję polski państwo.

Jak piszę Nina Córka Grzegorza, 20 grudzień 1920 rok syberyjski brygada jestem przekształcony do piechota dywizja. Półka otrzymałem numeracja i jestem rozprowadzony po garnizon: 83-й piechota pułk - pod Kobryń. Dowództwo i sztab dywizja znajduję się w koszary w Kobryń, dywizja podporządkowałem się dowództwo obwodowy korpus w Brześć.

Na ten, właściwie, kończę się historia pododdział jak polski - i zaczynam się z 1920 po 1939 jego historia jak pododdział już białoruski, bo dla służba w 83-м piechota pułk im. Ромуальда Траугутта набіралісь rekrut właśnie z Kobryń. Przez służba w ten, faktyczno, terytorialny wojskowy białoruski kształtowanie w składzie polski państwo przeszedłem ogromny liczba кобрінських mężczyzna.

Obrona Kobryń od nazista w 1939 rok
Mieszkaniec Kobryń wspominam, że do 1939 rok żyję bogaty i szczęśliwy życie - jak długo nie przyszedłem okupant. Na wiosnę 1939 r. Polska zacząłem przeprowadzam utajony mobilizacja, do armia jestem powołany blisko 250 tysiąc Ukrainiec i Białorus(z ich 11-milionowy ludność w Polska), złożyłem koło piąty część w skład osobowy polski armia, w ten liczba blisko 10 tysiąc białoruski oficer-rezerwista. Częściej Białorus i Ukrainiec odprawiam służę do część, dyslokuję się na zachodni granica, toż 1 wrzesień 1939 rok, kiedy Niemcy bez ogłoszenie wojna napadłem na Polska, główny część nazistowski cios przejąłem na się Białorus i Ukrainiec.

W ten sam dzień, 1 wrzesień, fszystowski samolot pojawiłem się i nad Kobryńом. Naprowadzenie fszystowski bombowiec, zrzucałem bomba na Warszawa i drugi miasto wschodni Polska i zachodni Białoruś(włączając Brześć i Kobryń) spełniam się radiolatarnia z Mińsk - zgodnie porozumienie między ZSRR i Niemcy. Jeszcze przez kilka dzień do Kobryń powracam część rekrut, zmobilizowany poprzedniego dnia : dla one na brzeski magazyn nie znalazłem się ani broń, ani umundurowanie.

11 wrzesień танки Wermacht podszedłem do Warszawa, a 13 wrzesień jestem już u ściana brzeski twierdza. My dobrze wiem o obrona brzeski twierdza w 1941 rok, lecz praktycznie nic - o jej obrona od nazista w 1939 rok. Lecz oto paradoks: oba raz brzeski twierdza heroicznie bronię się od tenże sam 19-го czołgowy korpus Г. Гудериана, w 1939 rok obrońca ona utrzymuję kilka doba i spaliłem niemało nazistowski czołg - lecz imię ten bohater u my nikt arystokracja nie życzę.

Czołowy czołgowy część nazista, obszedłszy Brześć, załapałem Жабинку i przez para dzień jestem w okolica Kobryń, potem ruszyłem do Baranowyci. Za танкамі idę zmotoryzowany niemiecki piechota.

17 wrzesień(w dzień początek radziecki okupacja) Niemiec pojawiłem się na zachodni okolica Kobryń - gdzie spotkałem luty opór. Бой dałem 83-й pułk im. Ромуальда Траугутта. Nasz czytacz zawiadamiam, że dziś jeszcze żywy kilka świadek ten wydarzenie, ich imię my nazwałem dalej.

Nina Córka Grzegorza piszę:
" Pierwszy położyłem " się gubernia" - okolica miasto Kobryń. Znalazłem się w sam centrum wydarzenie, ona nieraz przechodzę z ręka do ręka. W zażarty bój zginąłem blisko 200 piechociarz 83-го pułk, wiele wśród one - miejscowy. Jednocześnie idę bój i w drugi część miasto, po wsteczny strona od kanał Бона, z boku Brześć, po szosa. Pułk, składam się z miejscowy chłopiec, bronię swój miasto, swój rodzony. Lecz co mogę zrobiłem karabinek przeciw automat i kaem? Atak obrońca Kobryń zachłystuję się w krew, aczkolwiek Niemiec sukces nie dosięgłem. I tylko do noc, otrzymawszy wzmacnianie, Niemiec opanowałem pole bój. Z obu stron zginąłem blisko tysiąc человек.

Całą noc po bój mieszkaniec Kobryń czekam faszysta, drżąc od ten myśl. Lecz podniszczony Niemiec rozwinąłem swój namiot w przedmieście, chociaż танки i motocyklista проськочилі wszystek miasto i rejon w kierunku Baranowyci. Powracając, танки zatrzymałem się w przedmieście - u wieś Буховичи.

Niemiec swój ranny po bój odwiozłem do Niemcy. Za Bug odwiozłem i część zabity. Наши poległy piechociarz leżę w okop. Niemiec nie czynię przeszkoda, i miejscowy mieszkaniec zacząłem sam chowam bojowiec 83-го pułk. Ten, kto zginąłem w " gubernia", pochowałem w park, w braterski grób. Dziś ten bezimienny i nikt nie potrzebny garb rozmiar 60 na 70 metr zarósłem burzan i trawa. Lecz zgaduję się po trzy stary drzewo niedaleko od dzisiejszy krąg taneczny. Oto nasz wdzięczność: tańczę na kość obrońca Kobryń, poległy od ręka faszysta. Ciężko nazwałem normalny, kiedy miejski władza urządzam krąg taneczny nad braterski grób кобрінського żołnierz.

Ten, kto zginąłem koło Боны, tak i pochowałem w ich okop. Los ten braterski grób jeszcze więcej tragiczny: kiedy do 70-е tam zacząłem się budownictwo, kość wyryłem buldożer i wyrzuciłem jak śmiecie. Lecz jeszcze żywy świadek, i one mogę pokazałem ten braterski grób".

Nasz czytacz dodaję, że do ten wrzesień Niemiec nie zdążyłem wywiozłem wszystek swój zabity, ponieważ 22 wrzesień do Kobryń wszedłem wojsko ZSRR. Niemiec zabity układałem do braterski grób koło szosa(naprzeciw dzisiejszy piekarnia), a na wiosnę 1940 wróciłem za ciało, wykopałem one i w kryty furgonetka odwiozłem za Bug.

W ogóle, Niemiec przejawiłem gdzie większy uwaga do swój poległy, co nowy władza Kobryń.
. Wyżyłem obrońca Kobryń poszedłem od Niemiec do podmiejski las, roztłukłszy się na grupa. O ich późniejszy los opowiedziałem Nina Córka Grzegorza świadek ten wydarzenie - П.П. Рыбчук i Н.А. Прокопчик, mieszkaniec wieś Подземенье Rejon kobryński. Wtenczas las zapełniłem się banda każdy rodzaj kryminalny przestępca i ukraiński nacjonalista, nienawidziłem Polska i sympatyzowałem radziecki-fszystowski sojusznik. Pod Kobryńом działam banda Саввы Дронюка, który swój banda mianuję "drużyna samoobrona". Ten bandyta chytrość wabię grupa bojowiec 83-го pułk, rozbrajam one i rozstrzeluję w wąwóz na miejscowy cmentarz w д. Подземенье, że do 15 km od Kobryń. Trwam ten do nurt blisko dwa tydzień. Od ręka banda zginąłem blisko 70 человек - włączając i miejscowy mieszkaniec, który bandyta bezczelnie grabię.

Sztabowiec 83-го pułk zdążyłem odszedłem od Kobryń kilometr na pięć, one jestem człowiek 7-8. Zatrzymałem się koło Рынкевичей, że w kilometr od trasa na Mińsk. Tak i przesiedziałem tam do 22 wrzesień. Zobaczywszy, że po trasa w bok Kobryń poruszam się танки z czerwonoarmista, one życzyłem poddałem się czerwienny armia, lecz w połowie drogi jestem zatrzymany drużyna samoobrona z д. Буховичи. One rozbroiłem i pod lufa karabin powiodłem do szosa.

Kilka radziecki czołg zatrzymałem się, zacząłem się rozmowa. Bandyta samoobrona stanąłem wymagam rozstrzelałem sztabowiec jak " белополяков". Czerwonoarmista nie rozumiem prośba i rozwodzę ręka. Raptem ktoś z bandyta przypadkowo wystrzeliłem, танкисти zacząłem strzelam do nieuzbrojony sztabowiec. A potem milcząco zawiodłem motor i pojechałem w bok Kobryń. Wszystek ten widzę dwa pastuszek, który siaduję w przydrożny krzak; one wtedy jestem rok 12. I tylko do wieczór przyszedłem już drugi mężczyzna z д. Буховичи i jakikolwiek zasypuję кобрінських wojownik ziemia w przydrożny ściek. Ten świadek jeszcze żywy - ten Ołeksij i Sergij Матвейчуки.

Wynik taki: praktycznie wszystek bojowiec 83-го кобрінського piechota pułk zginąłem - czy w bój z Niemiec za swój miasto, czy od ręka bandyta. I nie Один z poległy do ten pora nie pochowany po ludzku, wszystek leżę nieznany do tego dnia czy w ściek, czy pod krąg taneczny, czy w inny miejsce w Kobryń i wokół on.

Nina Córka Grzegorza piszę: "podjąłem z niebyt ten wydarzenie ja proszę świadek ten tragiczny dzień i ten, kto słyszę od ten od swój krewny. My proszę o jeden - давайте ustaliłem pamiętny znak na miejsce pogrzeb żołnierz 83-го pułk".

Nina Córka Grzegorza dziękuję wszystek, kto pomagam ona w ten śledztwo. I zwłaszcza: Патенка В.С., Сущупа А.М., Плиско Н.М., Хаританюка В.И. i drugi. Swój list nasz czytacz zakończam taki zaświadczenie: "ukaz prezydent republika Polska w 1994 rok polski państwo odznaczyłem swój воєннослужащих medal "za uczestnictwo w obronny wojna 1939 rok". W ich liczba jestem i 65 mieszkaniec Kobryń. Wszystek ich nazwisko znany, lecz. Lecz kto znany ich późniejszy los"?
* * *
Najogólniej biorąc, historia z 83-ім кобрінським pułk ja zdaję się, pewny miara, jak by " wypadający" z ogólny przebieg wydarzenie wrzesień 1939 rok. Jak wiadomo, Niemiec chwalę się swój mały strata w polski kampania, jednak w Kobryń one zaznałem istotny strata - kilka setka zabity, który nie potrafiłem wywiozłem od razu i wywożę jeszcze i w 1940 rok - fakt unikalny!

Mogę zaproponowałem taki wyjaśnienie. 17 wrzesień żołnierz 83-го pułk jeszcze nie wiem o napad z wschodu czerwienny armia i dlatego jestem absolutnie pewny, że faszysta zbieram się w całości okupuję wszystek terytorium Polska, włączając zachodni Białoruś. A ponieważ pułk prawie całkiem jestem sformowany na terytorialny zasadzie z mieszkaniec Kobryń, to żołnierz i oficer pułk rozstrzygnąłem: umarłem - lecz faszysta do miasto nie puściłem. Bo odstępuję one jestem donikąd - ich rodzina jestem w Kobryń, dokądś dalej biegnę głupio, bo miasto ze wszystkich stron otoczony Niemiec.
Nie wyłączam i ten wersja, że wojownik 83-го pułk mogę dowiedziałem się o napad ZSRR - i w takim wypadku mogę naiwnie czekam zza panowałem wtedy mętlik, że czerwienny armia, wszedłszy do styczność z Niemiec, wstąpiłem do wojna: jakby, "ZSRR idę ratuję Polska od faszysta", "давайте przetrwałem para dzień". Przecież akurat taki iluzja posilam w beznadziejność do ostatni minuta polski marszałek Э. Рыдз-Смиглы, oddawszy nakaz: "z rada do bój nie wstępuję, czynię opór tylko w razie próba ze ich strony rozbrojenie nasz część". Маршал, nic nie wiedziałem o sekretny protokół Молотова-Риббентропа, naiwnie czekam, że radziecki wojsko mogę wstąpiłem do bój z niemiecki wojsko. Co w zasadzie stałem się nie mogę. Ten - utopia, słomka. Lecz w nasz wypadek, myślę, całkiem nie ona wyznaczyłem heroiczny opór bojowiec 83-го pułk, ponieważ zza pełny chaos w związek między sztab ten nakaz marszałek całkiem mogę i nie doszedłem do sztab pułk : wspomniałem, że Kobryń jestem jeszcze przedtem w całości otoczony niemiecki czołgowy pododdział, absolutnie izolowany.

Toż, zapewne, idę ten uwzględniam: pułk znajduję się w pełny otoczenie - i wybrałem sam ten droga, który podpowiadam zaszczyt żołnierz : umarłem - lecz nie zdaję się. Tym więcej, że żołnierz dosłownie walczę tu za swój miasto, za swój ojczyzna, za swój rodzina.

Artem ДЕНИКИН
" Analityczny gazeta "sekretny badanie", №9, 2007

 

Materiał





Our partners