Versão em português 中文版本 日本語版
Polish version La version française Versione italiana
Русская версия English version Deutsch Version

Na ten i Щукин w niebo, żeby " jankes" nie drzemię

On skromnie żyję w Mińsk - lotnik 1 klasa, pułkownik w dymisja. Bohater radziecki związek Lew Щукин. Niewiadomy bohater niewiadomy wojna, który zacząłem się 50 rok ten w Korea.

Między ten jego imię otoczony legenda wśród lotnik nie tylko były związek, ale i Korea, Chiny. USA. On - sam efektywny as w historia reaktywny bojowy lotnictwo : 17 strzelanie - 17 zwycięstwo!

Wszystek zaczynam się prozaiczny. Przyszedłem do szkoła przedstawiciel Krasnodar aeroklub, zaproponowałem uczę się latam. Kto w te lata nie marzę o lotnictwo?! Oto i on, Лева Щукин, zajmuję się modelowanie lotniczy, dusza cierpię od dźwięk motor w niebo! Lecz jedno sprawa marzenie, a drugi - realium. A tu -самі wołam. Matka przeraziłem się :
- gdzie ty poszedłem? Popatrzałem na sam - skóra i kość, z choroba nie wyłażę.
Nikt nie wierzę, że chłopaczek stanąłem lotnik. A on do aeroklub przyjąłem.

Ledwie opanowałem młody latawiec По-2 - zacząłem się wojna. Lecz tylko w 1944 rok Lew dobrałem się bliżej do front, do 13-й zapasowy pułk lotniczy, który bazuję się w Bobrujsk. Щукин bardzo staram się - walczę chcę. Jednak starszyzna zauważyłem lotny " charakter" pisma, i do front on nie dojechałem - za doskonały technika pilotowanie on zostawiłem lotnik-instruktor. Mogę czy Щукин wtedy domyślam się, że los przygotowuję on dla drugi wojna? Zaczynam się era reaktywny lotnictwo. Swój pierwszy " reaktywny" krok lotnik Щукин zrobiłem w Kobryńе, w 18-ом gwardia Witebsk dwukrotnie czerwonosztandarowy order Суворова 2-ой miara lotniczy pułk 303-й dywizja lotniczy, który dowodzę pułkownik Г.Лобов. Najpierw jestem Як- 15, potem МиГ- 9. W 1950 rok ufałem najnowszy na te czasy myśliwiec МиГ- 15.

Pewnego razu do one przyleciałem dowódca wojsko OPL kraj. Wysoki візітер pod duży sekret ogłosiłem: "rząd, цк przyjąłem decyzja pomogłem braterski koreański naród i zakosztowałem nasz nowy technika w bój. Jadę wy".

- więc tak zacząłem się mój koreański epopeja. Żaden ochotnik, wszystek ten - bajka. Powiedziałem " trzeba" - i naprzód.
Półka postawiłem zadanie przysłaniam od cios z powietrze elektrownia wodny na rzeczka Ялуцзян i zabezpieczyłem przesuwanie do Korea 8-й Chiny armia. Nieprzerwany potok ona idę półtora miesiąc! Amerykanin szturmuję ten potok okrutnie. Radziecki - pełen poświęcenia bronię.

- walczę my tajemnie. Umundurowanie - Chiny, żaden odznaka, żaden dokument. U ja w kieszeń jestem tylko foto córka, i nie dałem Бог do niewola utrafiłem!. Rozkazano jestem "шпре-хать" na koreański czy Chiny, oko mrużę, garbię się, żeby wzrost jestem mniej. Na samolot - koreański odróżniający znak. W powietrzu -сплошная wir. Trochę zagapiłem się - wszystek, zżarłem do mgnienie. Noszę się na ostateczny szybkość - jak tylko двіжки wytrzymuję! Pilotuję z maksymalny przeładunek, do czerń w oko. A протівоперегрузочних kostium u my, na żal, nie jestem, nie ten, że u Amerykanin. Ta i ekwipunek słaby jestem. Pamiętam, przybiłem do brzeg poległy amerykański lotnik, a u on ekwipunek na wszystek wypadek, radiolatarnia morski, nieprzemakalny karta z punkt orientacyjny. Nad morze u one zawsze wiszę ratowniczy śmigłowiec. W lotny książka Amerykanin wszystek jestem rozpisano: kto, skąd, miano część i pododdział, osiągnięcie, naleciałość. Otóż, u ten młodszy lotnik ogniwo naleciałość jestem 3,5 tysiąc godzina! Amerykanin doskonale umiem walczę: lotnik one jestem silny, śmiały. Ten ja do ten, z kto my biję się. Technika u one też jestem dobry, zwłaszcza " Сейбр". Na te czasy - doskonały myśliwiec.

1 czerwiec 1951 rok Lew Щукин dyżuruję na lotnisko w " pierwszy" gotowość. Zajmowanie муторноє : duchota, samolot płonę gorąco. Z punkt naprowadzenie postąpiłem informacja: czwórka " mustang" prowadzę zwiad na mały wysokość. Ogniwo bez zwłoka wspiąłem się do powietrze.

- zmierzcham się. My idę od słońce, i " mustang" doskonale obserwuję się! Ja dałem rozkaz drugi para pozostałem w górze, a sam спікировал. Ten jestem mój pierwszy atak. I ciut-ciut wcześnie otworzyłem ogień: obok. Drugi raz naciskam nigdy - szybkość ogromny, wysokość już jestem. Rączka na sam - wychodzę z atak. Prowadzący drugi para Леша Свен-тицкий podszedłem do Amerykanin i tak ciachnąłem - " mustang" wszystek аж ocknąłem się, stanąłem rozwijam się w stronę morze. Ja poszedłem do drugi atak - półrewolta podszedłem do on metr na sto i dałem z trzy punkt. On prostolinijny poszedłem na dół i schowałem się w fala. Wszystek. A drugi prowadzony ja " zrobiłem" w okamgnienie - zaszedłem do ogon i zdjąłem.

Wróciłem na lotnisko, siadłem - powszednie i bez emocja. Ten jestem nasz praca. Amerykanin, uczciwie mówiąc, za wróg nie uważam i nienawiść do one nie wypróbowuję.

Zwłaszcza pamiętny okazałem się bojowy wylot 17 czerwiec 1951 rok. My tego dnia podjąłem z zadanie uciąłem " Сейбры" od główny grupa, który przygotowuję się sprawiłem zmasowany бомбоштурмової cios. U еськадрільі jestem szczególny specyfika - ona stale biję się tylko z myśliwiec. Walczę z bombowiec i szturmowiec powinien jestem drugi. Szczególny pragnienie biję się tego dnia nie jestem, chcę поволиніть, покрутіться, nie dochodząc do strzelanie. Lecz one od bój nie uchyliłem się. I my on przyjąłem. W ten bój " Сейбров" jestem więcej, aniżeli my. Widzę - z tyłu zachodzę, już " dziób" widoczny - zamknięty plastik antena radiolokacja celownik. Ja odwróciłem się - " dziób" obok, snop ogień do ja poszedłem. Na twardo przepikowałem, tylko zdążywszy krzyknąłem swój prowadzony Anatolij Остаповскому : "Ostap, trzymam" się! (Mówię, teraz gdzie -то w Czerkasy służę duchowny w cerkiew. Nie znam, który on pop, a oto lotnik jestem klasowy). Amerykanin ciągnę się, ciągnę się za ja, a potem nie wytrwałem - " podziobałem" na dół. Ja kładę samolot na plecy - śladem za on - i z wszystek działo nakryłem. Widzę, jak od płaszczyzna u on uleciałem duży kawał obszywka i pociągnąłem się biały tren. W straszny wir Остаповский od ja oderwałem się, i ja poszedłem do domu jeden. Raptem słyszę - cios po samolot, jak gdyby kamyk, a potem - grad kula. Latarnia w okamgnienie do szczętu, na пріборной tablica - krew, rączka kierowanie nie słucham się - zaklinowałem. Odłamek rozciąłem jaźń, sterczę, dziura jestem taki, że ja palec przez nos do mowa dostaję. Katapultuję się, rozewarłem spadochron. Kiedy wiszę, one po ja strzelam - cztery " Сейбра" zrobiłem po dwa zachód. Nie po dżentelmeńsku postępuję! Ja w zapał pięść zagrażam, a potem sam nad sam śmieję się. Że ja one mogę zrobiłem?

W szpital do on przyjechałem dowódca dywizji Лобов. Spytałem: "no, że jestem czynię"? Jestem zaprowadzono: jeśli zbiłem, - mogę jadę do domu. Lew Щукин odpowiedziałem: "ja przyjechałem z wszystek i z wszystek pojechałem"!

- 29 sierpień po raz pierwszy po гостпіталя wylatuję na bojowy zadanie raptem - że za bies? - jakiś postronny szum, wzorem bębenkowy śrut. Przysłuchuję się. Opuściłem ręka na kolano - ucichłem, posprzątałem - znów hurkot. Ach, oto ono że! Okazuję się, noga samodzielnie wytańcowywałem na pedał. Straszno. Jestem odczucie: oto teraz wzleciałem - i wszystek, zbiłem!
Z taki dreszcz Щукин i взле tel. lecz kiedy zobaczyłem przeciwnik wszystek wstałem na swój miejsce. W ten bój on spotkałem się z angielski samolot "Глостер meteor".

- my wdarłem się do ich ustrój, rozczłonkowałem, i każdy biję ten, kto powinąłem się. Od ja przeciwnik chcę gwałtownie poszedłem na wiraż, аж biały strumień poszedłem z konsola. Strzelam - ścinam on наповал.
Bardzo ciężki wydałem się trzy dzień w październik, z 22 po 24, kiedy prowadzę się zażarty bój z samolot, sprawiałem cios po buduję się lotnisko.

Prowadzący drugi para Свентицкий przekazałem: "dowódca, справа duży grupa "F - 84″, jestem uważny"! Щукин rozglądałem się i na mgnienie zmieszałem się : Amerykanin już zachodzę na on ...

- chcę, zapewne, wziąłem na przestrach. Myślę, odkręciłem, a my, przeciwnie, wbiłem się do ich ustrój. Ten można porównałem tylko oto z co: idę nieprzerwany potok samochód, a ty gwałtownie rozwijam się - i na one. Dwoje wyskoczyłem prosto przede mną. Ja trochę dokręciłem i z odległość do sto pięćdziesiąt metr полоснул po jeden. Ogromny kula ogień. Ja nie zdążyłem среагировать i wleciałem do ten kula. Rozpłaszczyłem oko - wszystek światły. Pozostałość "F - 84″ obracając się, padam na dół.
Nowy, 1952 rok nie przyniosłem ulga. 1 styczeń jestem od razu trzy bojowy wylot. Przez kilka dzień Щукин zbiłem swój ostatni " Сейбр". 11 -го zbiłem już on.

- my tego dnia powracam do domu, i raptem obok - " dziób". Cios! W kabina lunąłem gaz. Zrozumiałem, jeśli nie wyłączyłem silnik, - spłonąłem. Wyłączyłem. Pionowy padam z dziewięć tysiąc. Przez cztery kilometr wywiodłem maszyna z піке, zacząłem przygotowuję się do katapultowanie. Czas! Rozewarłem spadochron na wysokość trzy kilometr. Pode mną - góra, śnieg prawie jestem. Мороз. Ja mokry, wszystek w gaz, a ubrany do spodnie, koszula i Chiny frencz. Aż schodzę, - zdrewniałem. Cios o skała jestem straszny, - grzbiet w trzy miejsce pękłem. Leżę, patrzę do niebo niebieski i w myślach z życie pożegnałem się. Raptem minuta przez dziesięć krzyk na Rosjanin . Okazuję się, obok, na szczęście, jestem pozycja nasz żołnierz artylerii przeciwlotniczy. Pokładłem ja na nosiłki, zaniosłem do gliniany chata bez okno i drzwi, rozebrałem do naga, wlałem do usta kubek spirytus i zacząłem spirytus że rozcieram. Ja krzyczę pomyślny mat, a one znam sam hubka. Tak i ścierałem z ten świat. Ja nierzadko zapytuję o strata. Tak, zbijam nasz dosyć często. W pułk zginąłem 9 человек, z one bezpośrednio w bój - tylko dwa czy trzy, inny - przy lądowanie, wylądowanie. Z Korea my jadę przez Moskwa. W kreml Шверник przy wręczenie gwiazda zaczytałem: "major Lew Щукину. Za wzorowy wykonanie swój służbowy obowiązek". Ja jestem w cywilny. Obecny pomyślałem, że jakiś wywiadowca.

Potem Щукин uczę się w akademia, służę w Biłoruś w 95-й ludobójczy, 1-й gwardia lotniczy dywizja. Widzę wojna w Egipt, pobyłem i na Wietnam. Służba nie jestem bezchmurny: zbyt jestem niezależny, śmiały i prosty. Starszyzna ten nie podobam się, tak że kariera on nie zrobiłem.

" Jesień" lotnik Lew Щукина przypadłem na jesień 1976 rok. Wtedy on zrobiłem ostatni lądowanie na bojowy myśliwiec. Wszystek. Za bark jestem wysługa do 37 " kalendarz".

Dziś, do swój prawie 77 rok, Lew Cyrył rzeczowy, sprężysty i energiczny. Lecz пережітоє wszystko częściej przypominam o sam ból w plecy, w serce. Weteran ciężko schodzę nawet do podwórze.

- jakoś poddałem się perswazja druh i odwołałem się do władza: proszę pomogłem wymieniłem mieszkanie na drugi dom, gdzie jestem winda. Odpowiedziałem: jestem możliwość.

Niedawno w Mińsk pobyłem Amerykanin - weteran wojna w Korea. Specjalnie poszukiwałem Щукина, żeby spojrzałem na on, wypowiedziałem szacunek lotnik-as, wziąłem 17 zwycięstwo w uczciwy bój. Amerykanin umiem cenię nawet cudzy bohater. A my?

Mykoła Качук
Gazeta "praca - 7 w Białoruś" 17.08.2000 с.18

Nawigacja







Our partners